Sezon 1990 Formuły 1 – 41. sezon o Mistrzostwo Świata Formuły 1. Rozpoczął się 11 marca 1990 na torze Phoenix Circuit w Phoenix w Stanach Zjednoczonych, a zakończył 4 listopada na torze Adelaide Street Circuit w Adelaide w Australii.

Mistrzem świata kierowców został po raz drugi Ayrton Senna, natomiast mistrzem świata wśród konstruktorów został po raz szósty zespół McLaren.

Lista startowa Zespół Konstruktor Pojazd Silnik Opony Nr Kierowca Rundy Scuderia Ferrari SpA Ferrari 641 Ferrari 036 3.5 V12Ferrari 037 3.5 V12 1 Alain Prost 1–16 2 Nigel Mansell 1–16 Tyrrell Racing Organisation Tyrrell-Ford 019 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 3 Satoru Nakajima 1–16 4 Jean Alesi 1–16 Canon Williams Team Williams-Renault FW13B Renault RS2 3.5 V10 5 Thierry Boutsen 1–16 6 Riccardo Patrese 1–16 Motor Racing Developments Brabham-Judd BT58BT59 Judd EV 3.5 V8 7 Gregor Foitek 1–2 David Brabham 3–16 8 Stefano Modena 1–16 Footwork Arrows Racing Arrows-Ford A11A11B Ford Cosworth DFR 3.5 V8 9 Michele Alboreto 1–16 10 Bernd Schneider 1, 14 Alex Caffi 2–13, 15–16 Camel Team Lotus Lotus-Lamborghini 102 Lamborghini 3512 3.5 V12 11 Derek Warwick 1–16 12 Martin Donnelly 1–14 Johnny Herbert 15–16 Osella Squadra Corse Osella-Ford FA1MFA1ME Ford Cosworth DFR 3.5 V8 14 Olivier Grouillard 1–16 Leyton House Racing Leyton House-Judd CG901 Judd EV 3.5 V8 15 Maurício Gugelmin 1–16 16 Ivan Capelli 1–16 Automobiles Gonfaronnaises Sportives AGS-Ford JH24JH25 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 17 Gabriele Tarquini 1–16 18 Yannick Dalmas 1–16 Benetton Formula Ltd Benetton-Ford B189BB190 Ford HBA4 3.5 V8 19 Alessandro Nannini 1–14 Roberto Moreno 15–16 20 Nelson Piquet 1–16 BMS Scuderia Italia Dallara-Ford F190 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 21 Gianni Morbidelli 1–2 Emanuele Pirro 3–16 22 Andrea de Cesaris 1–16 SCM Minardi Team Minardi-Ford M189M190 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 23 Pierluigi Martini 1–16 24 Paolo Barilla 1–14 Gianni Morbidelli 15–16 Ligier Gitanes Ligier-Ford JS33B Ford Cosworth DFR 3.5 V8 25 Nicola Larini 1–16 26 Philippe Alliot 1–16 Marlboro McLaren Honda McLaren-Honda MP4/5B Honda RA109E 3.5 V12 27 Ayrton Senna 1–16 28 Gerhard Berger 1–16 ESPO Larrousse F1 Lola-Lamborghini LC89BLC90 Lamborghini 3512 3.5 V12 29 Éric Bernard 1–16 30 Aguri Suzuki 1–16 Subaru Coloni Racing Coloni Racing Srl Coloni-Subaru C3B Subaru 1235 F12 31 Bertrand Gachot 1–8 Coloni-Ford C3C Ford Cosworth DFR 3.5 V8 9–16 EuroBrun Racing EuroBrun-Judd ER189B Judd CV 3.5 V8 33 Roberto Moreno 1–14 34 Claudio Langes 1–14 Monteverdi Onyx Formula One Onyx-Ford ORE-1ORE-1B Ford Cosworth DFR 3.5 V8 35 Stefan Johansson 1–2 Gregor Foitek 3–10 36 JJ Lehto 1–10 Life Racing Engines Life F190 Life F35 3.5 W12 39 Gary Brabham 1–2 Bruno Giacomelli 3–12 Life-Judd Judd CV 3.5 V8 13–14

Zmiany przed sezonem Zmiany silników Coloni: Ford → Subaru Lotus: Judd → Lamborghini

Zmiany wśród zespołów W mistrzostwach zadebiutował zespół Life Racing Engines. Ich kierowcą został Gary Brabham. Zespół March zmienił nazwę na Leyton House. Kierowcami zespołu zostali Maurício Gugelmin i Ivan Capelli. Footwork został sponsorem tytularnym zespołu Arrows. Z rywalizacji wycofały się dwa zespoły: Zakspeed i Rial.

Zmiany wśród kierowców Alain Prost i Gerhard Berger zamienili się miejscami w zespole – Francuz trafił do Ferrari, a Austriak do McLarena. Satoru Nakajima zastąpił Jonathana Palmera w zespole Tyrrell. Gregor Foitek zastąpił Martina Brundle'a w ekipie Brabham. Zespół Arrows nie przedłużył umowy z Derekiem Warwickiem i Eddiem Cheeverem. Nowymi reprezentantami zespołu zostali Michele Alboreto i Bernd Schneider. Współpracę z zespołem Lotus po sezonie 1989 zakończyli Nelson Piquet i Satoru Nakajima. Nowymi kierowcami Lotusa zostali Derek Warwick i Martin Donnelly. Zespół Osella ograniczył się tylko do jednego samochodu. Nowym kierowcą włoskiej ekipy został Olivier Grouillard. Nelson Piquet zastąpił Emanuele Pirro w zespole Benetton. Gianni Morbidelli zastąpił Alexa Caffiego w ekipie BMS Scuderia Italia. Paolo Barilla zastąpił Pierluigiego Martiniego w zespole Minardi. Zespół Larrousse nie przedłużył umowy z Philippe'em Alliotem i Michele Alboreto. Reprezentantami francuskiej ekipy zostali Éric Bernard i Aguri Suzuki Zespół Coloni ograniczył się tylko do jednego samochodu. Nowym kierowcą stajni został Bertrand Gachot. Zespół EuroBrun wystawił dwa samochody. Kierowcami włoskiej stajni zostali Roberto Moreno i Claudio Langes.

Zmiany w trakcie sezonu Zmiany silników Coloni: Subaru → Ford Life: Life → Judd

Zmiany wśród zespołów Przed Grand Prix Belgii, ze względu na problemy finansowe, z rywalizacji wycofał się zespół Onyx Grand Prix. Po Grand Prix Hiszpanii 1990 z rywalizacji wycofały się dwie ekipy: EuroBrun i Life Racing Engines.

Zmiany wśród kierowców Po Grand Prix Stanów Zjednoczonych, Alex Caffi zastąpił Bernda Schneidera. Niemiec wrócił do kokpitu Arrowsa podczas Grand Prix Hiszpanii. Po Grand Prix Brazylii, nastąpiły cztery zmiany w składach kierowców: David Brabham zajął miejsce Gregora Foitka, który z kolei zastąpił Stefana Johanssona. Bruno Giacomelli zastąpił Gary'ego Brabhama, natomiast Emanuele Pirro zajął miejsce Gianniego Morbidelliego. W trakcie treningu do Grand Prix Hiszpanii, Martin Donnelly miał poważny wypadek. Do końca sezonu zastąpił go Johnny Herbert Przed Grand Prix Japonii, Alessandro Nannini miał wypadek śmigłowca, w wyniku którego jego ramię zostało dotkliwie zranione. Do końca sezonu zastąpił go Roberto Moreno.

Eliminacje Nr Nazwa rundy Data rozegrania Tor Lokalizacja 1 Grand Prix Stanów Zjednoczonych 11 marca Phoenix Circuit Phoenix 2 Grand Prix Brazylii 25 marca Autódromo José Carlos Pace São Paulo 3 Grand Prix San Marino 13 maja Autodromo Enzo e Dino Ferrari Imola 4 Grand Prix Monako 27 maja Circuit de Monaco Monte Carlo 5 Grand Prix Kanady 10 czerwca Circuit Gilles Villeneuve Montreal 6 Grand Prix Meksyku 24 czerwca Autódromo Hermanos Rodríguez Meksyk 7 Grand Prix Francji 8 lipca Circuit Paul Ricard Le Castellet 8 Grand Prix Wielkiej Brytanii 15 lipca Silverstone Circuit Northamptonshire 9 Grand Prix Niemiec 29 lipca Hockenheimring Hockenheim 10 Grand Prix Węgier 12 sierpnia Hungaroring Mogyoród 11 Grand Prix Belgii 26 sierpnia Circuit de Spa-Francorchamps Stavelot 12 Grand Prix Włoch 9 września Autodromo Nazionale di Monza Monza 13 Grand Prix Portugalii 23 września Estoril Estoril 14 Grand Prix Hiszpanii 30 września Circuito Permanente de Jerez Jerez de la Frontera 15 Grand Prix Japonii 21 października Suzuka International Racing Course Suzuka 16 Grand Prix Australii 4 listopada Adelaide Adelaide

Zmiany w kalendarzu Grand Prix Stanów Zjednoczonych zostało przesunięte z czerwca na marzec, stając się pierwszą eliminacją sezonu. Grand Prix Meksyku zostało przesunięte z maja na czerwiec. Grand Prix Brazylii powróciło na tor Autódromo José Carlos Pace po dziesięciu latach przerwy.

Wyniki Najlepsze wyniki w Grand Prix Runda Grand Prix Pole Position Najszybsze okrąż. Zwycięzca Konstruktor Wyniki 1 Grand Prix Stanów Zjednoczonych Gerhard Berger Gerhard Berger Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 2 Grand Prix Brazylii Ayrton Senna Gerhard Berger Alain Prost Ferrari Wyniki 3 Grand Prix San Marino Ayrton Senna Alessandro Nannini Riccardo Patrese Williams-Renault Wyniki 4 Grand Prix Monako Ayrton Senna Ayrton Senna Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 5 Grand Prix Kanady Ayrton Senna Gerhard Berger Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 6 Grand Prix Meksyku Gerhard Berger Alain Prost Alain Prost Ferrari Wyniki 7 Grand Prix Francji Nigel Mansell Nigel Mansell Alain Prost Ferrari Wyniki 8 Grand Prix Wielkiej Brytanii Nigel Mansell Nigel Mansell Alain Prost Ferrari Wyniki 9 Grand Prix Niemiec Ayrton Senna Thierry Boutsen Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 10 Grand Prix Węgier Thierry Boutsen Riccardo Patrese Thierry Boutsen Williams-Renault Wyniki 11 Grand Prix Belgii Ayrton Senna Alain Prost Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 12 Grand Prix Włoch Ayrton Senna Ayrton Senna Ayrton Senna McLaren-Honda Wyniki 13 Grand Prix Portugalii Nigel Mansell Riccardo Patrese Nigel Mansell Ferrari Wyniki 14 Grand Prix Hiszpanii Ayrton Senna Riccardo Patrese Alain Prost Ferrari Wyniki 15 Grand Prix Japonii Ayrton Senna Riccardo Patrese Nelson Piquet Benetton-Ford Wyniki 16 Grand Prix Australii Ayrton Senna Nigel Mansell Nelson Piquet Benetton-Ford Wyniki

Klasyfikacje szczegółowe Kierowcy

Poz.KierowcaKonstruktor Pkt. 1 Ayrton Senna McLaren 1 3 NU 1 1 20† 3 3 1 2 1 1 2 NU NU NU 78 2 Alain Prost Ferrari NU 1 4 NU 5 1 1 1 4 NU 2 2 3 1 NU 3 71 (73) 3 Nelson Piquet Benetton 4 6 5 DK 2 6 4 5 NU 3 5 7 5 NU 1 1 43 (44) 4 Gerhard Berger McLaren NU 2 2 3 4 3 5 14† 3 16† 3 3 4 NU NU 4 43 5 Nigel Mansell Ferrari NU 4 NU NU 3 2 18† NU NU 17† NU 4 1 2 NU 2 37 6 Thierry Boutsen Williams 3 5 NU 4 NU 5 NU 2 6 1 NU NU NU 4 5 5 34 7 Riccardo Patrese Williams 9 13 1 NU NU 9 6 NU 5 4 NU 5 7 5 4 6 23 8 Alessandro Nannini Benetton 11 10 3 NU NU 4 16† NU 2 NU 4 8 6 3 21 9 Jean Alesi Tyrrell 2 7 6 2 NU 7 NU 8 11† NU 8 NU 8 NU NW 8 13 10 Ivan Capelli Leyton House NU NZ NU NU 10 NZ 2 NU 7 NU 7 NU NU NU NU NU 6 11 Roberto Moreno EuroBrun/Benetton 13 NZ NU NZ NZ DK NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ 2 7 6 12 Aguri Suzuki Lola NU NU NU NU 12 NU 7 6 NU NU NU NU 14† 6 3 NU 6 13 Éric Bernard Lola 8 NU 13† 6 9 NU 8 4 NU 6 9 NU NU NU NU NU 5 14 Derek Warwick Lotus NU NU 7 NU 6 10 11 NU 8 5 11 NU NU NU NU NU 3 15 Satoru Nakajima Tyrrell 6 8 NU NU 11 NU NU NU NU NU NU 6 NW NU 6 NU 3 16 Alex Caffi Arrows NU NZ 5 8 NZ NU 7 9 9 10 9 13† 9 NZ 2 17 Stefano Modena Brabham 5 NU NU NU 7 11 13 9 NU NU 17 NU NU NU NU 12 2 18 Maurício Gugelmin Leyton House 14 NZ NU NZ NZ NZ NU NW NU 8 6 NU 12 8 NU NU 1 – Nicola Larini Ligier NU 11 10 NU NU 16 14 10 10 11 14 11 10 7 7 10 0 – Martin Donnelly Lotus NU NU 8 NU NU 8 12 NU NU 7 12 NU NU 0 – Pierluigi Martini Minardi 7 9 NW NU NU 12 NU NU NU NU 15 NU 11 NU 8 9 0 – Gregor Foitek Brabham/Onyx NU NU NU 7 NU 15 NZ NZ NU NZ 0 – Philippe Alliot Ligier DK 12 9 NU NU 18 9 13 DK 14 NZ 13 NU NU 10 11 0 – Michele Alboreto Arrows 10 NU NZ NZ NU 17 10 NU NU 12 13 12 9 10 NU DK 0 – Yannick Dalmas AGS NZ NU NZ NZ NZ NZ 17 NZ NZ NZ NZ NU NZ 9 NZ NZ 0 – Emanuele Pirro Dallara NU NU NU NU NU 11 NU 10 NU NU 15 NU NU NU 0 – Andrea de Cesaris Dallara NU NU NU NU NU 13 NW NZ NZ NU NU 10 NU NU NU NU 0 – Paolo Barilla Minardi NU NU 11 NU NZ 14 NZ 12 NU 15 NU NZ NZ NZ 0 – JJ Lehto Onyx NZ NZ 12 NU NU NU NZ NZ NS NZ 0 – Bernd Schneider Arrows 12 NZ 0 – Olivier Grouillard Osella NU NU NU NZ 13 19 NZ NZ NZ NZ 16 NU NZ NU NZ 13 0 – Gabriele Tarquini AGS NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NU NZ 13 NZ NZ NZ NU NZ NU 0 – Gianni Morbidelli Dallara/Minardi NZ 14 NU NU 0 – David Brabham Brabham NZ NU NZ NU 15 NZ NU NZ NU NZ NU NZ NU NU 0 – Johnny Herbert Lotus NU NU 0 – Bertrand Gachot Coloni NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ 0 – Claudio Langes EuroBrun NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ 0 – Bruno Giacomelli Life NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ NZ 0 – Stefan Johansson Onyx NZ NZ 0 – Gary Brabham Life NZ NZ 0 Poz.KierowcaKonstruktor Pkt.

Konstruktorzy