Nikołaj Onufrijewicz Łosski (; ur. w Krasławie koło Dyneburga, ówczesna gubernia witebska, zm. 24 stycznia 1965 w Paryżu) – filozof rosyjski.
Życiorys Jego ojcem był zrusyfikowany Polak Onufrij Łosski, natomiast matką była Polka Adelajda Przyłęcka. Onufrij Łosski był wyznania prawosławnego, a Adelajda Przyłęcka – katolickiego. Studiował filozofię u Windelbanda i Wundta. W roku 1891 wstąpił na Uniwersytet Petersburski, który ukończył w 1898 roku. Od 1900 pracował na tejże uczelni zdobywając w 1916 tytuł profesora. Od 1922 roku na emigracji, został wydalony z Rosji Radzieckiej. Na zaproszenie Tomáša Masaryka zamieszkał w Czechosłowacji. Wykładał na uniwersytetach Pragi (1922–1942), Bratysławy (1942–1945) i Brna. Po ostatniej wojnie światowej przenósł się do Francji, a w roku 1946 do USA, w 1951 otrzymał obywatelstwo amerykańskie.
W latach 1947–1950 profesor rosyjskiej Akademii Teologicznej w Nowym Jorku. W filozofii łączył elementy platonizmu, monadologii Leibniza, intuicjonizmu Bergsona i mistycyzmu Władimira Sołowjowa. Łosski rozwinął koncepcję filozoficzną zwaną przez siebie intuicjonizmem.
Jego nazwisko zostało przywołane w encyklice Fides et ratio Jana Pawła II (1998).
Jego syn Władimir Łosski był rosyjskim teologiem prawosławia i podobnie jak ojciec filozofem.
Główne prace Obosnowanije intuitiwizma (1906) Intellectual Intuition and Ideal Being (1934) Bóg a zło świata (1941) Podstawy absolutnego dobra (1949) Dostojewski i jego chrześcijański światopogląd
Polskie przekłady
Przypisy
Bibliografia Grzegorz Przebinda, Józef Smaga, Leksykon. Kto jest kim w Rosji po 1917 roku, wyd. ZNAK, Kraków 2000, Wielka encyklopedia powszechna PWN (1962–1969)
Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Rosyjscy filozofowie XX wieku Kategoria:Historycy filozofii rosyjskiej Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w 1965