Cedr atlaski (Cedrus atlantica) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych. Występuje naturalnie w północno-zachodniej Afryce w górach Atlas. Największy kompleks lasów z cedrem atlaskim w Europie, o powierzchni ok. 800 ha (sztucznie sadzonych, głównie w latach 60. XIX w.), rośnie na zboczach masywu Mont Ventoux w południowej Francji.
Morfologia left|thumb|Szyszki i igły left|thumb|Kora Pokrój Rozłożyste drzewo osiągające 25–50 m wysokości. Liście Igły niebieskozielone po 30-40 w pęczkach. Kwiatostany Męskie-żółtobrązowe kotki, żeńskie-zielone, jajowate szyszeczki. Kwitnie w miesiącach wrzesień – październik. Korowina Szarobrunatna, bruzdowana, łuszcząca się płytkami. Szyszki Jasnobrunatne, długości do 7 cm, na wierzchołku wgłębione.
Zastosowanie Sadzony jako drzewo parkowe. Udaje się na luźnych, wapiennych, ciepłych glebach. Cenione jest także drewno cedru, trwałe, o pięknej barwie i korzennym zapachu. W starożytności budowano z niego świątynie, statki i sarkofagi. thumb|Drewno cedru
Przypisy
Bibliografia Eva Dreyer, Wolfgang Dreyer: Przewodnik drzewa i krzewy szybkie i proste rozpoznawanie gatunków.
Kategoria:Sosnowate