thumb|240px|Piotr Bajko we wrześniu 2013 Piotr Bajko (ur. 5 listopada 1950 w Białowieży) – polski leśnik, dziennikarz, historyk-regionalista, kronikarz i bibliograf, autor licznych publikacji o Białowieży i Puszczy Białowieskiej
Życiorys Ukończył białowieskie Technikum Leśne (1969). W latach 1969–1970 odbył staż w Nadleśnictwie Zwierzyniec w Puszczy Białowieskiej. W marcu 1972 rozpoczął pracę w Białowieskim Parku Narodowym. Przez 33 lata był związany z Muzeum Przyrodniczo-Leśnym, a od kwietnia 2005 z Pracownią Naukową, w której zestawiał bibliografię Puszczy Białowieskiej i prowadził badania historyczne. W końcu maja 2018 odszedł na emeryturę.
Większość swych publikacji poświęcił historii i dniu dzisiejszemu Białowieży i Puszczy Białowieskiej, a także popularyzacji wartości przyrodniczych i kulturowych tego regionu. Napisał trzytomową kronikę Białowieży i Puszczy Białowieskiej oraz monografie dziejów Białowieży i białowieskiej parafii prawosławnej. Opracował także biografie ponad stu osób związanych z Białowieżą. Osobną sferą jego zainteresowań są wierzenia, obrzędy i zwyczaje związane z drzewami; artykuły monograficzne na ten temat publikował w miesięczniku Nieznany Świat w latach 1995–2022. Jest współodkrywcą białowieskich „miejsc mocy” – na wzgórzu w Parku Pałacowym w Białowieży i w oddziale 495 Puszczy Białowieskiej, które stały się dzisiaj atrakcją turystyczną. W młodości pasjonował się układaniem krzyżówek, które zamieszczał w prasie ogólnopolskiej; opublikował ich 160. Inną jego pasją był film; na przełomie lat 60. i 70. uwieczniał na taśmie 8-milimetrowej różne wydarzenia w życiu swojej miejscowości, badał także historię realizacji filmów w Puszczy Białowieskiej. Współpracował z wieloma twórcami filmów dokumentalnych i przyrodniczych oraz reportaży telewizyjnych, m.in. z Barbarą Bartman-Czecz i Januszem Czeczem, Romualdem Faratem, Tadeuszem Horoszkiewiczem, Beatą Hyży-Czołpińską, Andrzejem Kostenko, Andrzejem Różyckim, Tamarą Sołoniewicz, Bożeną i Janem Walencikami, Ryszardem Wyrzykowskim, udostępniając im ze swoich zbiorów zdjęcia archiwalne, dzieląc się wiedzą historyczną, służąc za przewodnika w terenie i niekiedy występując przed kamerą.
W latach 1977–1991 był czynnym przewodnikiem turystycznym PTTK po Puszczy Białowieskiej.
Twórczość Jako dziennikarz debiutował w 1968 w Gazecie Białostockiej, będąc jeszcze uczniem technikum; wcześniej jego drobne materiały zamieszczała gazeta Świat Młodych. Do początku lat 90. XX w. był stałym korespondentem codziennej prasy białostockiej. W latach 2007–2008 członek zespołu redakcyjnego lokalnej gazety Głos Białowieży. W swym dorobku posiada około 3700 publikacji, które ukazały się w ponad 85 tytułach prasowych i periodykach. Ponadto wydał następujące książki: Cerkiew i parafia prawosławna w Białowieży (I wyd. – 1994; II wyd. – 2002)
Kalendarium białowieskiego żubra (2004) Białowieża. Parafia prawosławna św. Mikołaja (I wyd. – 2006; II wyd. – 2013) Bibliografia Puszczy Białowieskiej 2001–2005 (2008) Z dawnej Białowieży (2010) Echa starej Białowieży (2012) Bibliografia Puszczy Białowieskiej 2006–2010 (2014) Białowieża, której już nie ma (2015) Z zakamarków białowieskiej historii (2015) Bibliografia Puszczy Białowieskiej 2011–2015 (2017) Po śladach odchodzącej Białowieży (2017) Kronika białowieska. Tom I, 983–1959 (2018) Kronika białowieska. Tom II, 1960–2000 (2018) Kronika białowieska. Tom III, 2001–2018 (2019) Białowieża w oddali (2020) Prezydenckie łowy. Polowania Prezydenta RP Ignacego Mościckiego w Puszczy Białowieskiej (2020) Cmentarz w Białowieży (współautor Andrzej Buszko) (2023) Ludzie Białowieży (przygotowana do druku) Drzewiej o żubrze pisano (współautor Wojciech Sobociński) (przygotowana do druku)
Odznaczenia i nagrody Order Św. Marii Magdaleny II stopnia – za monografię białowieskiej cerkwi (Św. Synod Biskupów Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego, 1994); Odznaka „Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego” (Ministerstwo Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, 1995); Tytuł „Zasłużony dla Powiatu Hajnowskiego” – za szczególne zasługi na rzecz rozwoju i promocji Powiatu Hajnowskiego (Rada Powiatu Hajnowskiego, 2017); Tytuł „Król Puszczy” – za całokształt pracy twórczej (Urząd Gminy Białowieża, 2019).
Życie prywatne Urodził się w rodzinie Michała i Niny z domu Siemieniuk. Miał brata Sławomira (1958–2016) – kolekcjonera starych samochodów oraz motocykli. Ze związku małżeńskiego z nauczycielką Barbarą Kwapisz ma syna Łukasza (ur. 1980). Po rozwodzie w 1997 nowej rodziny nie założył.
Pozostałe informacje W podziękowaniu za jego działalność na rzecz zachowania dziedzictwa regionu Puszczy Białowieskiej została mu zadedykowana internetowa Encyklopedia Puszczy Białowieskiej, do której sam napisał około 490 haseł.
Wystąpił w epizodycznej roli strażnika (w scenie z Januszem Bukowskim) w „Ucieczce Króla” – odcinku francuskiego serialu fabularnego pt. „Akcja O.P.E.N.” w reżyserii Jean Pierre'a Decourta
Bibliografia Tomasz Niechoda, biografia Piotra Bajko na stronie Encyklopedia Puszczy Białowieskiej
Kategoria:Absolwenci Technikum Leśnego w Białowieży Kategoria:Działacze Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego Kategoria:Ludzie urodzeni w Białowieży Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Marii Magdaleny Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego” Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1950