Joe Dallesandro, właśc. Joseph Angelo D’Allesandro III (ur. 31 grudnia 1948 w Pensacoli na Florydzie) – amerykański aktor, scenarzysta i producent filmowy. Jako gwiazda filmów Andy’ego Warhola, był uznawany za męski symbol seksu subkultury gejowskiej w latach 60. i 70. XX wieku oraz kilku amerykańskich filmów undergroundowych, zanim trafił do głównego nurtu.

Wczesne lata Urodził się w Pensacoli na Florydzie w Sylwestra 1948. Jego rodzice, marynarz Joe II i Thelma, byli nastolatkami kiedy się urodził. Jego ojciec stacjonował w bazie United States Navy, wychowywała go matka. W wieku pięciu lat wraz z młodszym bratem Robertem został umieszczany w Zakładzie Poprawczym w Nowym Jorku, po tym gdy matka dostała pięć lat więzienia za kradzież samochodu, a ojciec zdecydował, że nie będzie w stanie się nimi sam zająć. Wychowany w wielu domach, Joe w szkole stał się znany z zachowań przestępczych. Częsty uciekinier, razem z bratem w końcu zamieszkał z dziadkami. Jednak potem miał związki z ulicznymi gangami, uczestniczył w kradzieżach i włamaniach.

Mając 15 lat został przyłapany na kradzieży samochodu i trafił do placówki odwykowej dla nieletnich w Catskill Mountains w Nowym Jorku. W tym czasie oznaczył swoje ciało tatuażem „Little Joe”. Uciekł z zakładu i żył koczowniczy trybem życia w Meksyku. Po powrocie do Los Angeles zdobył akceptację w środowisku gejowskim.

Kariera

Po wyrzuceniu ze szkoły za napaść na dyrektora za obrazę ojca, Dallesandro zarabiał na życie prostytucją. W połowie lat 60. XX wieku pozował nago dla różnych fotografów w wielu podziemnych studiach, zarówno w Kalifornii jak i Nowym Jorku, pracując przede wszystkim dla Roberta Henry’ego Mizera, który założył Athletic Model Guild (AMG), i Bruce’a Bellasa w Los Angeles. Stał się najbardziej znanym fotomodelem ery Mizer AMG. Wziął udział w gejowskim filmie pornograficznym Hot House (1977).

Karierę filmową na dobre rozpoczął w 1967, występując w niewielkiej roli szkolnego zapaśnika w 26–minutowym dramacie Paula Morisseya The Loves of Ondine. Scenarzysta projektu, Andy Warhol, dla którego Dallesandro stał się z czasem filmowym pupilem, po kilku wspólnych przedsięwzięciach powiedział: „W moich filmach wszyscy są zakochani w Joe Dallesandrze”.

W kolejnym filmie duetu Warhol / Paul Morrissey – Flesh (1968) wystąpił w kilku scenach nago jako nastoletnia męska prostytutka, zyskując pochwały za swoją sylwetkę. W 1970 magazyn „Rolling Stone” określił Flesh mianem „najlepszego filmu roku”, a Dallesandro urósł do rangi idola nastolatków i seksualnego rewolucjonisty.

Fotografia Warhola przedstawiająca wybrzuszenie w kroku obcisłych niebieskich dżinsów Dallesandro znajduje się na słynnej okładce albumu Sticky Fingers Sticky Fingers (1971). Dallesandro wyjaśnił biografowi Michaelowi Fergusonowi: „To zdjęcie pochodziło właśnie z kolekcji śmieciowych zdjęć, z których Andy wyciągnął. Nie wyciągnął go ze względu na projekt ani nic, po prostu pierwsze, które mu się trafiło, wydało mu się właściwe kształt pasujący do tego, czego chciał użyć w rozporku;” pierwsze wydania okładki tego albumu fizycznie zawierały na zdjęciu funkcjonalny metalowy zamek błyskawiczny.

W piosence Lou Reeda „Walk on the Wild Side” (1972) o postaciach, które Reed znał ze studia Warhola, The Factory, w wersecie o Dallesandro użyto jego pseudonimu Little Joe.

We włoskim sensacyjnym dramacie kryminalnym Gorące błoto (Fango bollente, 1975) zagrał postać Ovidio Mainardiego, pozornie cichego urzędnika w dużej firmie komputerowej, którego monotonia pracy i egzystencjalna samotność jego małżeństwa prowokuje wraz z dwoma innymi przyjaciółmi do cynicznej i sadystycznej serii przemocy. W komediodramacie Serge’a Gainsbourga Je t’aime moi non plus (1976) został obsadzony w roli imigranta homoseksualistę Krassky’ego, który pracuje na wysypisku śmieci przy transporcie we Francji i interesuje się Johnnym (w tej roli Jane Birkin), lecz zostaje nieco rozczarowany, gdy uświadamia sobie, że jest to kobieta. Wystąpił gościnnie w dwóch odcinkach serialu kryminalnego NBC Policjanci z Miami (Miami Vice) – pt. „Jednooki Jack” („One Eyed Jack”, 1984) jako Vincent „Vinnie” DeMarco, oszust współpracujący z Albertem Lombardem (Dennis Farina) i „Precz z hrabią: część II” („Down for the Count: Part II”, 1987) w roli Alfreda Giulinniego, gangstera próbującego powstrzymać rozwijającą się akcję bokserską Guzmana (Pepe Serna).

Brytyjski zespół The Smiths z lat 80. XX wieku wykorzystał fotografię Dallesandro z filmu Flesh jako okładkę swojego debiutanckiego albumu o tej samej nazwie The Smiths (1984).

W 2005 norweski zespół popowy Briskeby wydał singiel zatytułowany „Joe Dallesandro”.

13 lutego 2009 za swoje osiągnięcia jako gwiazdor filmowego podziemia, ikona gejów i aktor otrzymał nagrodę specjalną Teddy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie.

Życie prywatne Dallesandro jest biseksualistą. 9 grudnia 1967 ożenił się z Leslie, z którą ma syna Michaela (ur. 1968). Jednak 15 grudnia 1969 doszło do rozwodu. W latach 1970–1978 jego drugą żoną była Theresa ("Terry"), z którą ma syna Josepha A. Dallesandro Jr. (ur. 14 listopada 1970). 11 czerwca 1987 poślubił Kimberly ("Kim").

Filmografia Rok Tytuł Rola Uwagi 1967 Cztery gwiazdki (Four Stars) szkolny zapaśnik tytuł alternatywny: The 24 Hour Movie 1968 San Diego Surf Joe The Loves of Ondine szkolny zapaśnik Flesh Joe, hustler tytuł alternatywny: Andy Warhol’s Flesh Lonesome Cowboys Mały Joe tytuł alternatywny: Ramona and Julian 1970 Trash Joe Smith tytuł alternatywny: Andy Warhol’s Trash 1972 Gorączka (Heat) Joey Davis 1973 Ciało dla Frankensteina (Andy Warhol’s Frankenstein) Nicholas, chłopiec stajenny tytuł alternatywny: Flesh for Frankenstein 1974 Krew dla Draculi (Blood for Dracula) Mario Balato, sługa tytuł alternatywny: Andy Warhol’s Dracula Ogrodnik (The Gardener) Carl, ogrodnik tytuł alternatywny: Garden of Death, Seeds of Evil 1975 Wspinacz (The Climber) Aldo, wspinacz tytuł alternatywny: L’ambizioso Czarny księżyc (Black Moon) Brat Lily Savage Three Ovidio Mainardi tytuł alternatywny: Fango bollente Sezon zabójcy (Season for Assassins) Pierro Giaranaldi tytuł alternatywny: Il tempo degli assassini 1976 Je t’aime moi non plus Krassky tytuł alternatywny: I Love You, I Don’t lub I Love You... Neither Do I Margines (La Marge) Sigismond tytuł alternatywny: The Streetwalker 1978 Safari Rally Joe Massi tytuł alternatywny: 6000 km di paura1979 Mordercza zakonnica (Killer Nun) dr Patrick Roland tytuł alternatywny: Suor OmicidiDeadly HabitsNocna wrzawa (Tapage nocturne) Jim, mąż Fred Brauner préfère la bière film krótkometrażowy 1980 Parano psychiatra Madness Joe Brezzi tytuł alternatywny: Vacanze per un massacro 1981 Merry-Go-Round Ben 1982 Queen Lear Joseph Kunz, ojciec 1984 Cotton Club (The Cotton Club) Charles „Lucky” Luciano Policjanci z Miami (Miami Vice) Vincent „Vinnie” DeMarco odc.: „One Eyed Jack”1986 Fortune Dane „Perfekcyjny” Tommy Nicautri 5 odcinków Joey Marty 1987 Stan krytyczny (Critical Condition) Stucky Policjanci z Miami (Miami Vice) Alfredo Giulinni odc.: „Down for the Count: Part 2” Cwaniak (Wiseguy) Paul „Pat the Cat” Patrice 5 odcinków 1988 Zachód słońca (Sunset) Dutch SchultzOperacja "Paratrooper" (Private War) Vince Rayner Autostopowicz (The Hitchhiker) Gerard odc.: „Fashion Exchange” Podwójna zemsta (Double Revenge''') | Joe Halsey

| 1989 | The Hollywood Detective (TV) | Eddie Northcott

| rowspan="3"|1990 | Matlock| Bobby Boyd | 2 odcinki |- | Prawie jak anioł (Almost an Angel) | Bank Hood Leader

| Beksa (Cry-Baby) | Pan Hackett, ojciec Miltona

| rowspan="2"|1991 | Inside Out| Richard | część: „The Diaries” |- | Dzika Orchidea 2: Smutna opowieść o Blue (Wild Orchid II: Two Shades of Blue) | Jules

| 1992 | Guncrazy – Zawsze strzelaj dwa razy (Guncrazy) | Rooney

| 1993 | Dziki anioł (Love Is Like That) | szef

| 1994 | Sugar Hill| Tony Adamo

| 1995 | Theodore Rex| Rogan

| 1998 | Los Angeles bez mapy (L.A. Without a Map) | Michael

| 1999 | Angol (The Limey) | wujek John | jako Joe Dallessandro |- | 2002 | Pacino Is Missing| Sal Colletti

| 2008 | 3 Stories About Evil| Jean Maries | film krótkometrażowy |- | 2018 | Factory Cowboys: Working with Warhol| w roli samego siebie

| 2022 | Babilon (Babylon'') fotograf Charlie

Nagrody Nagroda na MFF w Berlinie Nagroda Teddy – nagroda specjalna: 2009

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Aktorzy filmów pornograficznych LGBT Kategoria:Amerykanie pochodzenia włoskiego Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy pornograficzni Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Amerykańscy modele Kategoria:Amerykańscy producenci filmowi Kategoria:Amerykańscy scenarzyści XX wieku Kategoria:Męskie prostytutki Kategoria:Urodzeni w 1948