thumb|Pierwsza siedziba Ministerstwa Komunikacji przy ul. Nowy Świat 14 w Warszawie thumb|Budynek ministerstwa w perspektywie alei 3 maja, po przeciwnej stronie Nowego Światu gmach Banku Gospodarstwa Krajowego thumb|Nowy gmach Ministerstwa Komunikacji przy ul. Tytusa Chałubińskiego 4/6 Ministerstwo Komunikacji – polskie ministerstwo istniejące w latach 1926–1939, 1945–1951, a następnie w latach 1957–1987.
Ministrowie w latach 1926–1939 1926–1928 – Paweł Romocki 1928–1932 – Alfons Walenty Kühn 1932–1935 – Michał Butkiewicz 1935–1939 – Juliusz Ulrych
w latach 1944–1951 1944 – Jan Michał Grubecki 1944–1951 – Jan Rabanowski
w latach 1957–1987 1957–1960 – Ryszard Strzelecki 1960–1963 – Józef Popielas 1963–1969 – Piotr Lewiński 1969–1976 – Mieczysław Zajfryd 1977 – Tadeusz Bejm 1977–1981 – Mieczysław Zajfryd 1981–1987 – Janusz Kamiński
Chronologia nazw resortu 1919–1924 – Ministerstwo Kolei Żelaznych 1924–1926 – Ministerstwo Kolei 1926–1939 – Ministerstwo Komunikacji 1944 – Resort Komunikacji, Poczt i Telegrafów 1944–1945 – Resort Komunikacji 1945–1951 – Ministerstwo Komunikacji 1951–1957 – Ministerstwo Kolei oraz Ministerstwo Transportu Drogowego i LotniczegoUstawą z dnia 26 lutego 1951 r. powołano z dniem 14. 3. 1951 w miejsce urzędu Ministra Komunikacji urzędy Ministra Kolei oraz Ministra Transportu Drogowego i Lotniczego. Z dniem 4. 4. 1957 ponownie połączono te urzędy Ustawą z dnia 22 marca 1957 r. 1957–1987 – Ministerstwo KomunikacjiUstawa z dnia 22 marca 1957 r. o zmianach w organizacji i zakresie działania naczelnych organów administracji państwowej w niektórych gałęziach przemysłu, budownictwa i komunikacji (). 1987–1989 – Ministerstwo Transportu, Żeglugi i Łączności 1989–2001 – Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej 2001–2005 – Ministerstwo Infrastruktury 2005–2006 – Ministerstwo Transportu i Budownictwa 2006–2007 – Ministerstwo Transportu 2007 – Ministerstwo Infrastruktury
Przypisy
Kategoria:Ministerstwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Ministerstwa PRL