120px|thumb|right|Oznaka rozpoznawcza 3 Batalion Grenadierów – pododdział piechoty 1 Brygady Grenadierów Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.
Formowanie i zmiany organizacyjne Batalion istniał początkowo jako 3 batalion strzelców 1 Samodzielnej Brygady Strzelców, a następnie od jesieni 1943 przemianowany na skadrowany 1 batalion grenadierów. Formowanie rozpoczęto w Szkocji w lutym 1945. Zdolność bojową miał osiągnąć do 1 czerwca 1945. W walkach na froncie nie wziął udziału. Oficerowie wywodzili się z I Korpusu Polskiego, kilku z 3 Pułku Grenadierów Śląskich 1 Dywizji Grenadierów przybyłych z internowania w Szwajcarii, a żołnierze w ok. 80% z armii niemieckiej lub organizacji Todta, do których wcześniej zostali przymusowo wcieleni.
Stacjonował pierwotnie w Fordoun, a następnie w Nairn. Nawiązywał do tradycji 3 Pułku Grenadierów Śląskich, który brał udział w walkach we Francji w 1940.
Obsada personalna Organizacja i obsada personalna na podstawie
dowódca batalionu – ppłk Tadeusz Żarek zastępca dowódcy – mjr Feliks Sitny adiutant batalionu – por. Leonard Ziętek dowódca kompanii dowodzenia – por. Andrzej Dzbeński dowódca kompanii broni wsparcia – kpt. Jerzy Wróblewski dowódca 1 kompanii – kpt. Kazimierz Kronglej dowódca 2 kompanii – por. Stanisław Buczkowski dowódca 3 kompanii – por. Stefan Lebelt dowódca 4 kompanii – kpt. Stefan Kazimierz Żak
Znaki rozpoznawcze Patki: granatowe z pąsową (szkarłatnąJ. Dembinok "Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie..." s. 43) żyłką. Otoki: granatowe. Znaki na wozach: czarna cyfra 57 na czerwonym tle.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bataliony piechoty Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Oddziały 1 Brygady Grenadierów Kategoria:Oddziały 4 Dywizji Piechoty (PSZ)