Glinik Mariampolski – dawniej (do 1954) samodzielna wieś, obecnie nieformalna dzielnica w północnej części Gorlic.
Wieś znana była już jako Glinik w średniowieczu. Przełomowym momentem w jej historii było otwarcie na jej obszarze rafinerii ropy naftowej (jednej z trzech największych w GalicjiKiwony, rafinerie, destylarnie - tak niegdyś wyglądała ziemia gorlicka. Dzisiaj to już tylko historia, po której pozostało coraz mniej) i zakładu narzędziowo-naprawczego przez Kanadyjczyka Williama Garveya i Austriaka Johna Simeona Bergheima. Miejscowość stała się przemysłowym przedmieściem. Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 142 budynkach w Gliniku Maryampolskim na obszarze 274 hektarów mieszkało 966 osób, w większości byli polskojęzycznymi katolikami, ale też 26 było żydami, 7 ewangelikami, 67 posługiwało się językiem niemieckim (w tym jidisz), a 38 innymi językami. Według polskiego spisu z 1921 liczba mieszkańców wynosiła już 1658Spis z 1921 roku. W tym roku powstał robotniczy klub sportowy, obecnie Glinik Gorlice. W 1934 powstała gmina Glinik Mariampolski. Włączenie do miasta miało miejsce w 1954 roku.
Zobacz też Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Gorlicach - Gliniku Mariampolskim Cmentarz wojenny nr 98 – Glinik Mariampolski Fabryka Maszyn Wiertniczych i Górniczych „Glinik"
Przypisy
Kategoria:Geografia Gorlic Kategoria:Dzielnice i osiedla miast województwa małopolskiego