Jerzy Lutowski (ur. 23 czerwca 1918Wg ankiety personalnej członka Związku Literatów Polskich z 1951 roku, por. lub 1923 we Lwowie, zm. 3 stycznia 1985 w Paryżu) – polski prozaik, autor sztuk scenicznych oraz scenarzysta filmowy.
Życiorys W 1938 rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. We wrześniu 1939 walczył jako ochotnik w obronie Lwowa, a następnie służył w szpitalu wojskowym. Od 1941 pracował fizycznie: w warsztatach samochodowych we Lwowie, jako robotnik kolejowy na Dworcu Zachodnim w Warszawie. Po przeniesieniu do Warszawy służył w Armii Krajowej. Brał udział w powstaniu warszawskim, w kompanii sanitarnej Batalionu „Kiliński”. Studia dokończył na Wydziale Lekarskim UMCS (1945–1949). Debiutował na łamach gazety „Rzeczpospolita” (Lublin) jako publicysta. W latach 1957–1963 był kierownikiem artystycznym Wytwórni Filmowej „Czołówka”. Od 1966 był starszym asystentem Akademii Medycznej (Warszawa). Był przewodniczącym Unii Polskich Pisarzy Medyków i wiceprezesem Światowej Unii Pisarzy Lekarzy.
Twórczość mały|Plakat do sztuki Sprawa rodzinna autorstwa Tadeusza Trepkowskiego, 1952 Proza: Próba sił (1950) Wzgórze 35 (1951) Drzwi pancerne „B” (1952) Kret (1954) Ostry dyżur (1956) Szkoła dobroczyńców (1957–1965) Ostatni po Bogu (1968) Utwory sceniczne: Sprawa rodzinna (1952) Ostry dyżur (1955) Czarna Mańka (1959; współaut. Jerzy Waldorff, muz. Zbigniew Turski) Okulary (1961) Scenariusze filmowe: Cena barykady (1958; niezrealizowany, opublikowany w tym samym roku, w tomie pod tym samym tytułem) Pociąg (1959; współaut. Jerzy Kawalerowicz) Rodzina Milcarków (1962; adaptacja sztuki Jerzego Lutowskiego Wzgórze 35) Czerwone berety (1962; adaptacja opowiadania Albina Siekierskiego Pół godziny przyjaźni) Ostatni po Bogu (1968) Pan Wołodyjowski / Przygody pana Michała (1969; współaut. Jerzy Hoffman, adaptacja powieści Henryka Sienkiewicza Pan Wołodyjowski) Varia: tekst do piosenki W stepie szerokim (Pieśń o Małym Rycerzu) (1969; muz. Wojciech Kilar) Teatrzyk „Ildeforma” (1971; cykl miniatury satyrycznych w „Polityce”)
Odznaczenia i nagrody 1952 – Nagroda Filmu Polskiego za scenariusz Drzwi pancerne „B” 1956 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1968 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki 1969 – zespołowa nagroda III stopnia Ministra Obrony Narodowej za film Ostatni po Bogu 1972 – Złota Odznaka Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia b.d., po 1981 – Warszawski Krzyż Powstańczy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Polscy scenarzyści filmowi Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Członkowie Unii Polskich Pisarzy Lekarzy