thumb|240px|Wystawa plenerowa – Krzemieniec. Fotografie z lat 1929–1939 – na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie (26 października 2012) na fotografii widoczna plansza ze zdjęciami fotografów: Henryka Hermanowicza, Ludwika Gronowskiego i Stanisława Sheybala Henryk Hermanowicz (ur. 20 października 1912 w Wilnie, zm. 31 maja 1992 w Krakowie) – artysta fotografik, uczeń Jana Bułhaka. Debiutował na V Międzynarodowym Salonie Fotografii Artystycznej w 1931 roku. Od roku 1937 pracował w Krzemieńcu w pracowni fotograficznej prowadzonej przez Stanisława Sheybala. Tam wydał książkę „Piękne rodzinne miasto Juliusza Słowackiego”. W 1945 roku zamieszkał na stałe w Krakowie. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików (od 1947 roku), National Geographic Society, członek honorowy Klubu Fotografów Duńskich, laureat nagród i odznaczeń, m.in. Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski.
Publikacje Kraków w nocy (1958) Kraków. Cztery pory roku (1959) W krainie skał i zamków (1963) Brzegami Popradu (1966) Dolina Prądnika (1968) Nad jeziorami polskich Tatr (1972) W dorzeczu Nidy (1972) Kraków (1973) Śniardwy (1975) Ziemia Żywiecka (1982) Tatry (1988)
Bibliografia Joanna Strzyżewska: Kraków w fotografii Henryka Hermanowicza. [w:] I Presepi di Cracovia. Szopki krakowskie. Torino, 2008. Encyklopedia Krakowa, PWN, Warszawa-Kraków 2000.
Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Fotografików Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu