thumb|Synagoga w Bydgoszczy; napis głosi: „To miasto jest wolne od Żydów” thumb|Mapa pokazuje liczbę egzekucji przeprowadzonych przez Einsatzgruppe A na terenach: Estonii (sklasyfikowana jako Judenfrei), Łotwy, Litwy, Białorusi i Rosji Judenfrei (pol. Wolny od Żydów) – termin używany przez niemieckich nazistów do określenia danego terenu lub miasta, w którym nie zamieszkują Żydzi.
Władze III Rzeszy najczęściej „oczyszczały” tereny z ich żydowskich mieszkańców poprzez masowe deportacje do zlokalizowanych na okupowanych terenach gett i obozów koncentracyjnych (Niemcy, Polska oraz inne kraje okupowane) lub masowe mordy dokonywane przez szwadrony śmierci, niekiedy organizowane przez lokalne kolaboracyjne władze (głównie na terenie ZSRR: Rosja, Ukraina, Estonia oraz Łotwa).
Po raz pierwszy termin judenfrei został użyty w Prusach oraz w późniejszych latach w Austrii w XIX wieku.
Tereny sklasyfikowane jako judenfrei Gelnhausen – miasto sklasyfikowane jako judenfrei 1 listopada 1938. Wówczas zniszczono miejską synagogę, a obywateli pochodzenia żydowskiego zmuszono do opuszczenia miasta. Bydgoszcz – okupowane przez Niemców miasto zostało sklasyfikowane jako judenfrei w grudniu 1939. Luksemburg – okupowane przez nazistowskie Niemcy państwo zostało sklasyfikowane jako judenfrei 17 października 1941 roku. Estonia – uznana za judenfrei w grudniu 1941 roku. Ocena ta została potwierdzona na konferencji w Wannsee 20 stycznia 1942 roku. Belgrad – okupowany przez nazistowskie Niemcy, uznany za judenfrei w sierpniu 1942 rokuFinal Solution (New York, 1985), p. 77; Walter Manosc hek, „Serbien ist judenfrei”.. Wiedeń – uznany za judenfrei 9 października 1942 roku. Berlin – uznany za judenfrei 19 maja 1943 roku. Tarnów – ogłoszony jako judenfrei w lutym 1944 roku.
Zobacz też Zagłada Żydów Endlösung der Judenfrage Strefa osiedlenia Privilegium de non tolerandis Judaeis
Przypisy
Kategoria:Narodowy socjalizm Kategoria:Antysemityzm w III Rzeszy