thumb|Grobowiec rodziny Siedmiograjów na cmentarzu w Kolbuszowej Maria Siedmiograj (ur. 1907 we Lwowie, zm. 1977) – pedagog, pisarka, reżyserka, scenograf, aktorka,
Podczas II wojny światowej była organizatorką tajnego nauczania. Należała do Związku Literatów Polskich. Autorka sztuk scenicznych dla dzieci i młodzieży, organizatorka ruchu teatralnego. W 1957 została dyrektorem oraz kierownikiem artystycznym Teatru Lalki i Aktora „Kacperek” w Rzeszowie (od 1999 – Teatr „Maska”), który prowadziła do 1969. Związana była również z Kolbuszową, gdzie udzielała instruktażu zespołom artystycznym i uczyła w miejscowym gimnazjum i liceum. Przez wiele lat współpracowała z Polskim Radiem.
Autorka takich pozycji jak: Taka sobie bajka o koronie króla Kołka (1962), Jak Wojtek muzykant odwiedził piekło (1963), Syrenie łzy, Bractwo figlarzy (1968), Tomkowe szczęście (1974), Inne niebo (1977) wydanych przez Ludową Spółdzielnię Wydawniczą (LSW).
W 1976 została wyróżniona wpisem do „Księgi zasłużonych dla województwa rzeszowskiego”.
W 1980 ukazał się pośmiertny wybór dwunastu opowiadań Marii Siedmiograj Drewniaki – ich motywem przewodnim jest samotność i bezradność ludzi starych.
Maria Siedmiograj została pochowana na cmentarzu parafialnym w Kolbuszowej (sektor B2, nr rzędu: 1, nr grobu: 11).
W Kolbuszowej znajduje się ulica jej imienia.
Przypisy
Bibliografia Barbara Guzik: Zaczęło się od „Kacperka”, Nowiny Rzeszowskie nr 25 (8223) z 30 stycznia 1975
Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Ludzie Polskiego Radia Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Pisarze związani z Rzeszowem Kategoria:Ludzie związani z Kolbuszową Kategoria:Polscy dramaturdzy Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polscy scenografowie teatralni Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Uczestnicy tajnego nauczania na ziemiach polskich 1939–1945 Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Pochowani w Kolbuszowej