Bujny Szlacheckie (pocz. Bujny) – dawna gmina wiejska istniejąca do 1954 roku w woj. łódzkim. Siedzibą władz gminy były Bujny SzlacheckieGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Gmina Bujny powstała za Królestwa Polskiego w 1868 roku, w powiecie piotrkowskim w guberni piotrkowskiej z obszaru zniesionych gmin Łobudzice i KociszewPostanowienie z 17 (29) września 1866, ogłoszone 5 (17) stycznia 1867 (Dziennik Praw, rok 1866, tom 66, nr 219, str. 279).
W okresie międzywojennym gmina Bujny Szlacheckie należała do powiatu piotrkowskiego w woj. łódzkim. Po wojnie gmina zachowała przynależność administracyjną. Według stanu z dnia 1 lipca 1952 roku gmina składała się z 22 gromad: Bocianicha, Bujny Szlacheckie, Dąbrowa, Grabostów, Grębociny, Karczmy, Kociszew, Kociszew kol., Łobudzice, Łobudzice kol., Ostoja, Pawłowa, Podwody, Podwody kol., Pukawica, Rożniatowice, Sromutka, Sromutka kol., Strzyżewice, Wola Kruszyńska, Zabłoty i ZagłówkiWykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
Jednostka została zniesiona 29 września 1954 roku wraz z reformą wprowadzającą gromady w miejsce gmin. Po reaktywowaniu gmin z dniem 1 stycznia 1973 roku gminy Bujny Szlacheckie nie przywrócono, a z jej dawnego obszaru powstała większa część nowej gminy Zelów (gmina Zelów sprzed 1954 roku należała do powiatu łaskiego i składała się tylko z 4 gromad).
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie łódzkim