Metoda Erichsena – znormalizowana próba tłoczności opatentowana w 1913 roku. Wykonana na przyrządzie Erichsena. Ma ona na celu określenie przydatności do tłoczenia na zimno cienkich blach, taśm i bednarki o grubości ≥0,1 mm i szerokości ≥13 milimetra. Próbę wykonuje się dla stali, metali niezależnych i ich stopów. Przyrząd Erichsena składa się z trzech najważniejszych elementów: 1- matryca, 2- dociskacz, 3 - stempel mały|Rysunek przyrządu pomiarowego do metody Erichsena Blacha umieszczana jest między matrycą a dociskaczem. Matryca zapewnia odpowiednie wymiary wgnieceń, a dociskacz uniemożliwia przesuwanie się badanego materiału. Stempel naciska na element powodując odkształcenia plastyczne do momentu kiedy powstaje pęknięcie próbki, w tym momencie przerywa się wtłaczanie i odczytuje głębokość wgniecenia.
Według normy stempel powinien mieć kształt kulisty. Do określenia średniej głębokości wgnieceń potrzebne jest wykonanie trzech prób. mały|Blacha, na której zostało przeprowadzone badanie +Tabela doboru przyrządu ErichsenaSymbol próbyWymiary próbki [mm]Średnica stemplaWewnętrzna średnica [mm]grubośćszerokośćmatrycypierścienia dociskowegoIE0,2 - 2,090 i więcej20 ±0,0527 ±0,0533 ±0,1IE210,2 - 2,055 - 9015 ±0,0221 ±0,0218 ±0,1IE110,2 - 1,030 - 558 ±0,0211 ±0,0210 ±0,1IE50,1 - 0,7513 - 303 ±0,025 ±0,023,5 ±0,1 Zalety:
Szybkość przeprowadzenia badań
Wysoka efektywność Szybkość przygotowania próbki do badań
Przypisy
Kategoria:Wytrzymałość materiałów