11 Dywizja Strzelców – związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji i wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki Sformowana w maju 1918 jako 4 Piotrogrodzka Dywizja Piechoty. 1 sierpnia 1920 dywizja liczyła w stanie bojowym 6666 żołnierzy z tego piechoty 5639, a kawalerii 200. Na uzbrojeniu posiadała 127 ciężkich karabinów maszynowych i 17 dział.
W dniu 23 sierpnia 1920 roku pod Śniadowem dywizja została rozbita przez oddziały polskiej 13 Dywizji Piechoty.
Dowódcy dywizji komdiw Sołoduchin
Struktura organizacyjna Skład w sierpniu 1920: 31 Brygada Strzelców 91 pułk strzelców 92 pułk strzelców 93 pułk strzelców 32 Brygada Strzelców 94 pułk strzelców 95 pułk strzelców 96 pułk strzelców 33 Brygada Strzelców 97 pułk strzelców 98 pułk strzelców 99 pułk strzelców
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie nad Niemnem Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie nad Wkrą