mały|Prawdziwego Paula McCartneya miał zastąpić sobowtór. Paul nie żyje () – miejska legenda głosząca, że Paul McCartney, członek rockowej grupy muzycznej The Beatles, zginął w wypadku samochodowym w 1966 roku, a został zastąpiony sobowtórem o imieniu William Campbell.

Dowodami na prawdziwość tej legendy mają być ukryte informacje zawarte głównie na okładkach płyt i w tekstach piosenek Beatlesów, również poprzez backmasking.

Historia legendy W formie pisemnej plotka o śmierci McCartneya pierwszy raz pojawiła się 17 września 1969 w czasopiśmie „The Times-Delphic” wydawanym przez Drake University. 12 października 1969 informację tę ogłosił DJ rozgłośni WKNR-FM (znajdującej się w Dearborn), Russ Gibb (współautor godzinnej audycji The Beatle Plot), po otrzymaniu anonimowego telefonu o śmierci McCartneya. Rozmówca zasugerował również odtworzenie piosenki „Revolution 9” od tyłu, dzięki czemu w pewnym momencie można było usłyszeć słowa: Turn me on, dead man (Podkręć mnie, martwy człowieku).

Fred Labour i John Gray, studenci Uniwersytetu Michigan, 14 października 1969 roku w gazecie „The Michigan Daily” opublikowali recenzję albumu Abbey Road pt. „McCartney dead; new evidence brought to light” (McCartney martwy; nowe dowody wyszły na światło dzienne), w której udowadniali, że informacje o śmierci McCartneya znajdują się na okładkach albumów Beatlesów. Terry Knight, DJ, a później piosenkarz wytwórni Capitol Records, odwiedzał Beatlesów w Londynie od sierpnia 1968 podczas nagrywania przez nich albumu White Album, podczas której odszedł Ringo Starr. Mimo że piosenka Terry’ego „Saint Paul” (Święty Paul lub Święty Paweł), mówi o zachodzącym rozpadzie Beatlesów, jesienią 1969 roku niektóre stacje radiowe utrzymywały, że jest to piosenka dedykowana „zmarłemu Paulowi”Terry Knight..

Plotka rozszerzyła się, kiedy to 21 października 1969 Roby Yonge z rozgłośni WABC nazwał ją „chaotyczną”, za co natychmiast został wyrzucony z pracyWABC Musicradio 77.. Wkrótce później plotkę podchwyciły kolejne amerykańskie i zagraniczne media. Prawnik F. Lee Bailey wystąpił w godzinnym programie telewizyjnym, w którym zarówno podważał, jak i bronił teorii o śmierci McCartneya, a program zakończył ogólnym stwierdzeniem, że plotka jest nie do udowodnienia.

Plotka jest przedmiotem kilku książek, m.in. publikacji Andru J. Reeve’a Turn Me On, Dead Man (1994) i Benjamina Fitzpatricka Rumours from John, George, Ringo and Me (1997).

Analityk legendy Joel Glazier w 1978 postawił hipotezę, że „miłość” Johna Lennona do paragramów i edycji w studio mogła wpłynąć na ukrycie wskazówek w późniejszych albumachJoel Glazier, Paul Is Dead... Miss Him, Miss Him, Strawberry Fields Forever nr 31/1978, s. 21–22..

Rozwój internetu przyczynił się do powstania stron, których autorzy twierdzą, że McCartney przed i po 1966 to niekoniecznie ta sama osoba. Powstała również seria wideo Paul is dead – the rotten apple, tworzona przez użytkownika iamaphoney próbująca potwierdzić prawdziwość miejskiej legendy poprzez analizę utworów.

Okoliczności rzekomej śmierci i zastąpienie sobowtórem 6 listopada 1966 po kłótni z pozostałymi członkami The Beatles McCartney miał opuścić studio i odjechał swoim autem marki Austin-Healey. W pewnej chwili na chodniku miał zauważyć kontrolerkę parkometrów o imieniu Rita, która ponoć przykuła jego uwagę tak, że artysta wjechał na skrzyżowanie na czerwonym świetle i spowodował wypadek samochodowy, a jego samochód się zapalił. Wskutek tego McCartney miał odnieść poważne i rozległe obrażenia głowy. Nazajutrz w gazecie ukazał się artykuł o wypadku, ale został on ocenzurowany, a nakład wycofano.

Członkowie The Beatles mieli ustalić, że McCartneya zastąpią sobowtórem. Zorganizowany przez zespół konkurs na sobowtóra ponoć wygrał William Campbell, którego miano poddać operacji plastycznej, aby zredukować minimalne różnice w wyglądzie. Jedyną różnicą widoczną „gołym okiem” miała być blizna na wardze Campbella, której McCartney nie miał. Po pewnym czasie zespół miał rozpocząć na okładkach i w tekstach piosenek umieszczanie wskazówek sugerujących, iż „prawdziwy” McCartney nie żyje.

Wskazówki na okładkach albumów Yesterday and Today Album z powodu okładki nazywano też Rzeźnickim albumem (ang. The Butcher Album). Wytwórnia płytowa po premierze płyty otrzymała wiele skarg, dlatego album wycofano ze sprzedaży i niedługo później wydano ponownie, ale już z nową okładką. Kopie tego albumu są dziś rzadkością, płyty nie sprzedawano wówczas w sklepach, rozsyłano jedynie po rozgłośniach radiowych.

Okładka oryginalna (rzeźnicka) Pokrwawione ochłapy mięsa i rozczłonkowane lalki symbolizują okropny wypadek. Na prawym ramieniu Paula widać sztuczną szczękę. Zęby Paula miały zostać wybite podczas wypadku. George Harrison trzyma główkę lalki obok głowy Paula, co ma oznaczać, że jego głowa została zmiażdżona w wypadku.

Okładka zmieniona Paul siedzi wewnątrz kufra, który reprezentuje trumnę. Jedno z pierwszych zdjęć sobowtóra, widać bliznę na górnej wardze.

Rubber Soul Zdjęcie jest zrobione z perspektywy człowieka spoczywającego w grobie. Beatlesi spoglądają w dół, na niego. Paul z fotografii nad uchem swojego narysowanego odpowiednika wskazuje na Lennona, patrzącego na tegoż podejrzliwym wzrokiem. Tytuł albumu jest w kształcie odwróconego serca, co oznacza śmierć. Sam tytuł Gumowa Dusza (czyli fałszywa) to aluzja do śmierci Paula. Fotografia jest zniekształcona, aby nie można było rozpoznać, że widnieje na niej sobowtór.

Revolver (album) Paul jako jedyny na okładce jest zwrócony bokiem. To oznacza, że już nie jest jednym z Beatlesów. Na tej okładce po raz pierwszy pojawia się powtarzający motyw otwartej dłoni nad głową Paula. Oznacza, że osoba poniżej odeszła z tego świata. Sam tytuł Revolver ma być nawiązaniem do drzwi obrotowych (ang. revolving door) – Paul McCartney wychodzi, wchodzi William Campbell. Okładka jest rysowana – na fotografii łatwiej byłoby rozpoznać sobowtóra.

Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band Przód okładki Na okładce zebrani są słynni ludzie, którzy już nie żyją. Ludzie spoglądają na coś, co wygląda na świeżo wykopany grób z napisem „Beatles” uformowanym z kwiatów. Żółte kwiaty leżące pod napisem „Beatles” ułożone są w kształcie gitary basowej, czyli instrumentu, na którym grał McCartney. Z ozdoby można odczytać również napis „PAUL?”. Na uformowanej z kwiatów gitarze leżą trzy pałeczki perkusyjne, które symbolizują trzech pozostałych Beatlesów. Nowelista i dziennikarz Steven Crane wskazuje dłonią na McCartneya jako na jedynego bohatera pogrzebu pokazanego na okładce. Lalka po prawej stronie okładki trzyma mały biały samochód z czerwonym przodem. To model samochodu, w którym miał zginąć McCartney. Pod lewą stopą lalki widać białą wazę z żółtymi kwiatami. Kiedy się jej uważniej przyjrzeć, przypomina samochód spadający ze skały, z którego buchają żółte płomienie. Pod literą „T” w napisie „Beatles” stoi figurka hinduskiego boga Śiwy, uchodzącego za symbol śmierci. Jego ręka wskazuje na McCartneya. Wszyscy Beatlesi stoją bokiem, tylko McCartney zwrócony jest przodem. Cała trójka wygląda więc trójwymiarowo, oprócz Paula, który jest płaski, jakby wycięty z kartonu, nieprawdziwy. Po lewej stronie od czwórki w kolorowych ubraniach stoi czwórka chłopaków ubranych w garnitury (figury woskowe), czyli dawne „wcielenia” Beatlesów. Tylko jeden z nich zamiast koszuli z krawatem ma czarny sweter i smutny wyraz twarzy. Instrument trzymany przez Paula jest koloru czarnego, który to kojarzony jest ze śmiercią. Nad głową Paula widać otwartą dłoń. mały|Wskazówka na płycie Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. „1 one 1” oznacza 3 Beatlesów będących przy życiu, X oznacza zmarłego Paula. Drugi napis znaczy „On nie żyje”. Strzałka pomiędzy HE i DIE wskazuje dokładnie na Paula. Przykładając poziomo lustro do napisu na perkusji, tak by rozdzielało na pół napis „LONELY HEARTS” można odczytać „1 ONE 1 X HE ^ DIE”. Pierwszy napis po angielsku oznacza „jeden jeden jeden” – w sumie trzy, czyli tyle, ilu Beatlesów zostało. X oznacza Paula, którego już nie ma, został skreślony, postawiono na nim krzyżyk. Drugi napis znaczy „On nie żyje”. Strzałka pomiędzy HE i DIE wskazuje dokładnie na Paula. Tył okładki Wszyscy Beatlesi stoją przodem, tylko Paul zwrócony jest tyłem. Teksty piosenek wydrukowane są wokół fotografii Beatlesów. Słowa „without you” („bez ciebie”) wychodzą z boku głowy Paula. Kciuk George’a Harrisona wskazuje na słowa „Wednesday morning at five o’clock” („w środę o piątej rano”) – ma to być czas śmierci Paula. Jeśli czytać odpowiednie fragmenty tekstów od lewej do prawej, układają się nam następujące zdania: „Somebody calls you, you answer quite slowly” („ktoś cię woła, odpowiadasz powolnie”), „Wednesday morning at five o’clock the day begins” („W środę o piątej rano dzień się zaczyna”), „Life flows on within you and without you” („życie płynie dalej w tobie i bez ciebie”), „You’re on your own, you’re in the street” („jesteś sam, jesteś na ulicy”). Ręka George’a układa się w literę L, ręce Johna Lennona wyglądają jak V, a splecione palce Ringo Starra układają się w literę E. Paul jest zwrócony tyłem, nic nie pokazuje, jest pusty, dziurawy (zero, O). Napis z rąk układa się więc w „L(O)VE” – „miłość”. Wkładka mały|Naszywka O.P.P. Na ramieniu McCartneya znajduje się naszywka, na której widać skrót O.P.D lub O.P.P – O.P.D to znany w krajach anglojęzycznych skrót od officially pronounced dead (oficjalnie uznany za zmarłego), a O.P.P to skrót od other people’s property (własność innych ludzi) – czyli oszust nosi nie swoje ubranie, korzysta z rzeczy Paula. Oszust William Campbell miał być policjantem w Kanadzie, więc O.P.D lub O.P.P może być skrótem od Ontario Police Department (Wydział Policji w Ontario) lub Ontario Provincial Police (Policja Prowincji Ontario).

Magical Mystery Tour Napis BEATLES odczytany w lustrze wygląda jak numer telefonu 2317438 – rzekomo kiedy ludzie zaczęli dzwonić pod ten numer, usłyszeli głos w słuchawce mówiący „Jesteś coraz bliżej…”, po czym rozmowa była rozłączana. McCartney został przedstawiony w stroju morsa, a ten w książce „Alicja w Krainie Czarów” jest symbolem śmierci. Na zdjęciu umieszczonym na trzeciej stronie książeczki dołączonej do albumu McCartney siedzi na stole, na którym wypisano słowo „Byłem”. Na innym zdjęciu McCartney pozuje do zdjęcia na bosaka, co ma nawiązywać do tradycji chowania zmarłych bez obuwia.

White Album Strona nr 7 – Paul tańczy. Jeśli przypatrzeć się uważniej, w jego kierunku sięgają ręce kościotrupa. Strona 14 – wyraźne zdjęcie Paula, na którym widać bliznę na górnej wardze. Strona 18 – w górnym prawym rogu, koło zdjęcia George’a Harrisona widać Williama Campbella przed operacją plastyczną.

Yellow Submarine Żółta łódź podwodna wygląda, jakby była trumną zakopaną we wzgórzu.

Wskazówki w Filmie W trakcie piosenki All You Need Is Love, kiedy John Lennon śpiewa „yes, he’s dead” („tak, on umarł”), na ekranie słowo KNOW (wiesz) zmienia się w NOW (teraz).

Abbey Road Beatlesi przechodzący przez ulicę przypominają orszak pogrzebowy: John reprezentuje księdza, Ringo – przedsiębiorcę pogrzebowego niosącego trumnę, Paul jest zmarłym, a George – grabarzem. Paul ma zamknięte oczy i bose stopy, co symbolizuje martwego człowieka. Paul nie idzie tak jak inni Beatlesi – ma do przodu wysuniętą prawą nogę, a inni lewą. Paul trzyma papierosa w prawej ręce, mimo że jest leworęczny. Po prawej stronie zaparkowany jest samochód z zakładu pogrzebowego lub karetka. Samochód daleko w tle wydaje się jechać prosto na Paula. (W rzeczywistości, samochody po tej stronie ulicy są zwrócone w drugą stronę.) Rejestracja Volkswagena Garbusa zaparkowanego po lewej stronie (281F) może być odczytana jako 28IF. Paul miałby w momencie zrobienia tej fotografii 28 lat, gdyby (ang. if) żył. Na tej samej rejestracji są też litery LMW, mające oznaczać „Linda McCartney Weeps” („Linda McCartney szlocha”).

Let It Be