Grigorij Grigorjewicz Orłow, (ur. 6 października 1734 w Bieżecku, zm. 13 kwietnia 1783 w Moskwie) – rosyjski wojskowy i polityk, hrabia, faworyt cesarzowej Katarzyny II; brat Aleksieja Orłowa.
Wykształcenie odebrał w Korpusie Kadetów w Petersburgu. Uczestniczył w wojnie siedmioletniej (1756–1763), podczas której odniósł rany w bitwie pod Zorndorf. W 1762 roku zorganizował i przeprowadził bezkrwawy przewrót pałacowy, który obalił Piotra III i wyniósł na tron Katarzynę II. W zamian za wyświadczone usługi otrzymał tytuł hrabiego, Order Świętego Andrzeja, awans na stopień generała oraz liczne nadania ziemskie.
W latach 1763–1775 sprawował urząd generała felcechmistrza (szefa artylerii). Wywierał znaczący wpływ na politykę wewnętrzną i zagraniczną Cesarstwa Rosyjskiego oraz brał udział w pracach nad projektami reform ustrojowych. W 1765 roku zainicjował powstanie Wolnego Towarzystwa Ekonomicznego i został jego pierwszym prezesem.
W relacjach z monarchinią dążył do narzucania własnego stanowiska, co w połączeniu z jego bezkompromisową postawą doprowadziło do stopniowego spadku jego znaczenia politycznego na rzecz bardziej ugodowego Grigorija Potiomkina.
Bibliografia Elwira Watała, Miłosne igraszki rosyjskich caryc, Oficyna wydawnicza RYTM Warszawa 2006.
Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Politycy Imperium Rosyjskiego Kategoria:Uczestnicy wojny siedmioletniej (strona rosyjska) Kategoria:Urodzeni w 1734 Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Kochankowie władców Rosji Kategoria:Zmarli w 1783