Szlamiec krótkodzioby (Limnodromus griseus) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Gniazduje w północnej części Ameryki Północnej, zimuje na wybrzeżach Ameryki Północnej i Południowej. Jest narażony na wyginięcie.
Systematyka i zasięg występowania Takson ten jest blisko spokrewniony ze szlamcem długodziobym (L. scolopaceus), który bywał czasami uznawany za jego podgatunek.
Zamieszkuje w zależności od podgatunku: Limnodromus griseus caurinus Pitelka, 1950 – gnieździ się w południowej Alasce, południowym Jukonie oraz w północno-zachodniej Kolumbii Brytyjskiej; zimuje na wybrzeżach Pacyfiku od środkowych USA po południowe Peru oraz na wyspach Galapagos Limnodromus griseus hendersoni Rowan, 1932 – gnieździ się w środkowej Kanadzie, na zachód od Zatoki Hudsona; zimuje od południowo-wschodnich wybrzeży USA po Panamę Limnodromus griseus griseus (J.F. Gmelin, 1789) – gnieździ się w północno-wschodniej Kanadzie od Zatoki Jamesa przez środkowy Quebec po zachodni Labrador; zimuje na wybrzeżach Atlantyku od południowych USA i Indii Zachodnich po Brazylię. Bardzo rzadko zalatuje do Europy. Nie odnotowano żadnych potwierdzonych stwierdzeń na terenie Polski.
Morfologia Wygląd W okresie godowym ptaki brązowe z ciemnymi cętkami na grzbiecie, wierzch głowy ciemnobrązowy, spód jaśniejszy, również z cętkami. Na piersi wyraźnie zaznaczony rdzawy nalot, dziób samicy dłuższy niż samca. W zimie upierzenie szare z ciemnymi cętkami, dziób ciemny, nogi żółte.
Wymiary średnie długość ciała ok. 25–29 cm rozpiętość skrzydeł ok. 45–51 cm masa ciała ok. 65–154 g
Biotop Mokradła tajgi i tundry, zimuje na morskich wybrzeżach.
Rozród Gniazdo Na ziemi.
Jaja W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając 4 zielono-brązowe lub oliwkowe, cętkowane jaja.
Wysiadywanie Jaja wysiadywane są przez okres około 21 dni przez obydwoje rodziców.
Pożywienie Bezkręgowce, zwłaszcza robaki morskie, mięczaki, skorupiaki i równonogi. Niewielką część diety stanowi materia roślinna, np. nasiona.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2024 roku uznaje szlamca krótkodziobego za gatunek narażony (VU, Vulnerable); wcześniej był on klasyfikowany jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). W 2023 roku organizacja Wetlands International szacowała liczebność światowej populacji na około 245 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji jest spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bekasowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1789 roku