thumb|Grób gen. Kazimierza Kardaszewicza na cmentarzu parafialnym w Pruszkowie Kazimierz Kardaszewicz (ur. 31 stycznia 1855 w Ostrogu na Wołyniu, zm. 21 kwietnia 1945 w Pruszkowie) – generał brygady Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, lekarz medycyny.

Życiorys Syn Stanisława i Kamilli z Dębskich, urodzony 31 stycznia 1855 roku w Ostrogu na WołyniuTu podano, że urodził się 31 stycznia 1855, a matka miała na imię Kamilla. .. W 1865 roku rozpoczął naukę w klasie pierwszej progimnazjum w Ostrogu. W 1870 roku, po ukończeniu klasy czwartej, przeniósł się do gimnazjum klasycznego w Żytomierzu. Tam w czerwcu 1874 roku zdał egzamin maturalny. W czerwcu 1879 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Moskiewskiego i uzyskał tytuł doktora nauk medycznych. Równocześnie z medycyną studiował języki nowożytne (angielski i włoski). Od drugiego roku pobytu w Moskwie otrzymywał stypendium rządowe, w kwocie 300 rubli miesięcznie, za które po ukończeniu studiów zobowiązany był „przesłużyć w ciągu lat sześciu na posadach cywilnych lub wojskowych”.

W sierpniu 1879 roku został mianowany młodszym lekarzem 47 Ukraińskiego pułku piechoty, który stacjonował w Kamieńcu Podolskim. W latach 1884–1886 studiował higienę w Imperatorskiej Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu. Po ukończeniu studiów wrócił do macierzystego pułku, który stacjonował w Winnicy. W styczniu 1891 roku został przeniesiony w tym samym garnizonie na stanowisko lekarza trzech parków artylerii. W lipcu 1895 roku został mianowany starszym lekarzem 1 Konnego Pułku Kozaków Zabajkalskich w Nikolsku Ussuryjskim. W 1904 roku został mianowany radcą stanu.

Od 2 stycznia 1907 roku przez kolejnych dziesięć lat był naczelnym lekarzem szpitala wojskowego w Benderach, w ówczesnej guberni besarabskiej. W kwietniu 1917 roku został naczelnym lekarzem Korpusu Komunikacji Wojennych w Odessie. Był członkiem Związku Wojskowych Polaków, a od lutego do kwietnia 1918 roku szefem sanitarnym Polskich Oddziałów Wojskowych Okręgu Odeskiego. 4 maja 1918 roku został wyznaczony na stanowisko naczelnego lekarza 1 lazaretu 3 Dywizji Strzelców Polskich. W lipcu 1918 roku, po rozwiązaniu I Korpusu Polskiego, został przetransportowany do Warszawy.

21 sierpnia 1919 roku został przyjęty do Rezerwy Wojska Polskiego z byłej armii rosyjskiej w randze generała podporucznika lekarzaDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 89 z 20 września 1919 roku, poz. 3232.. Szef sekcji opieki w Departamencie Sanitarnym Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Z dniem 31 stycznia 1924 roku został przeniesiony z rezerwy w stan spoczynku z prawem noszenia munduruDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 120 z 12 listopada 1924 roku, s. 670, tu jako datę urodzenia podano 31 stycznia 1855 roku.. Na emeryturze mieszkał w Warszawie. Zweryfikowany w stopniu generała brygady ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie generałów stanu spoczynku. Od 1925 roku, początkowo społecznie, a w latach 1929–1938 etatowo, pracował w Bibliotece Publicznej miasta stołecznego Warszawy, gdzie zorganizował i kierował działem starodruków; organizował też dział rękopisów. Wysiedlony w 1940 roku przez Niemców osiadł w Pruszkowie, tam zmarł i został pochowany.

W 1884 roku Kazimierz Kardaszewicz zawarł związek małżeński ze „znaną mu od dzieciństwa” Rozalią Zaorską (ur. 21 kwietnia 1858 w Żytomierzu)., z którą miał troje dzieci: Kazimierza Stanisława (ur. 3 grudnia 1895), pułkownika piechoty Wojska Polskiego, Jerzego Stanisława (ur. 13 marca 1897, zm. 1953) inżyniera, kapitana Wojska Polskiego, Stanisława (1889–1940), majora broni pancernych Wojska Polskiego.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych – 1922 za działalność w Naczpolu. Medal Niepodległości – 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Wielki papieskiego Orderu Zakonu Świętego Jerzego – 9 listopada 1934

Twórczość Ogłosił kilka prac z historii i bibliografii medycyny oraz oddzielnie:

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Stanisław Herbst, Kazimierz Kardaszewicz, w: Polski Słownik Biograficzny, tom XII, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1966-1967, s. 42

Irena Kaszubska, Kazimierz Kardaszewicz, w: Słownik pracowników książki polskiej (pod redakcją Ireny Treichel), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa-Łódź 1972, s. 398

M. Parnowska, Generał Kazimierz Kardaszewicz: lekarz, bibliotekarz, humanista, Biblioteka Publiczna m. st. Warszawy - Biblioteka Główna Województwa Mazowieckiego. Warszawa 2008.

Linki zewnętrzne Publikacje Kazimierza Kardaszewicza w bibliotece Polona

Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego Kategoria:Bibliotekarze Biblioteki Publicznej m.st. Warszawy Kategoria:Członkowie Związku Wojskowych Polaków Kategoria:Generałowie brygady II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Ostrogu Kategoria:Ludzie związani z Pruszkowem Kategoria:Polacy – generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Ofiary wysiedleń dokonanych przez Niemcy nazistowskie w Polsce 1939–1945 Kategoria:Oficerowie dowództwa 3 Dywizji Strzelców Polskich (WP na Wschodzie) Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Pochowani na cmentarzu parafialnym w Pruszkowie Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polacy w wojnie rosyjsko-japońskiej Kategoria:Urodzeni w 1855 Kategoria:Zmarli w 1945