Cafe Paradis – kawiarnia w międzywojennej Warszawie przy ul. Nowy Świat 3. Występowała tam Wiera Gran, grali m.in. pianista Stanisław Fereszko, Artur Gold i Jerzy Petersburski oraz orkiestra Mieczysława Janicza. Po wojnie działała tam kawiarnia „Melodia” i kabaret „Pod Egidą”.

Czasy przedwojenne Dancing Paradis powstał w latach 30. XX w. Mieścił się w podziemiach oraz na parterze znajdującej się przy ul. Nowy Świat 3 kamienicy Banku Handlowego i Abrama Wachsmachera, zaprojektowanej przez spółkę architektów Jerzego Gelbarda i Romana Sigalina; budynek ów stanął na miejscu domu Usarzewskiego z XVIII w.

Z początku był to mniej znany warszawski lokal, którego właścicielem był Ignacy Waksmacher. Tutaj pierwszy raz zabrzmiało Tango Notturno, Leon Wyrwicz wykonywał monologi satyryczneAgata Tuszyńska: Oskarżona: Wiera Gran, Wydawnictwo Literackie, 2010. Po pewnym czasie stał się jednym z bardziej eleganckich lokali w międzywojennej Warszawie. Od 1935 roku Julian Front prowadził w Paradisie orkiestrę taneczną. Polskie Radio wielokrotnie transmitowało jej występy bezpośrednio z sali tanecznej Tomasz Lerski, Encyklopedia Kultury Polskiej XX Wieku, Muzyka-Teatr-Film, , Polskie Wydawnictwo Naukowo-Encyklopedyczne, 2008. W Paradisie, gdzie grała orkiestra Mieczysława Janicza, ruch zaczynał się dopiero około północy. Kilkunastu kelnerów dwoiło się i troiło, aby nadążyć za obsługiwaniem gościWiesław Wiernicki, Wspomnienia o warszawskich knajpach.

Według Tuszyńskiej: „Wiera Gran wybierała swoje ulubione szlagiery i śpiewała je wedle sugestii widzów...Coraz więcej ciekawych przychodziło oglądać małą Gran. Grodzieńska nazywała ja objawieniem.” Paradis, Nowy Świat 3. Obok Grety Gordon, „znakomitej artystki cudzoziemskiej”, Del Rio, „hiszpańskiej tancerki rewiowej, wystąpi Wiera Gran, polska pieśniarka. „Ulubieńcy warszawy”: Mesalka, Gold i Petersburski. Została wprowadzona ulga konsumpcyjna. Zamiast 2,50 tylko 1,30 wyłącznie dla gości przybywających między 10 a 11 wieczorem z prawem pozostania na całą noc.Kurier Warszawski, wydanie wieczorne z 5 listopada 1936

W 1939 roku właścicielami lokalu byli J. Skarżyński, S. Engelhardt i M. Wasilewski.

Kawiarnia Melodia Sam budynek przetrwał II wojnę światową, natomiast lokal zmienił nazwę na Melodia. Melodia gościła też polityczny kabaret „Pod Egidą”, z przedstawień którego wychodziło się wprost na stojący naprzeciw gmach Komitetu Centralnego PZPR w Warszawie.

Szczególne położenie lokalu względem gmachu KC wykorzystał również Tadeusz Konwicki w powieści Mała apokalipsa (1979), której akcja toczy się częściowo w podziemiach „Paradyzu”, gdzie w powieściowym świecie przedstawionym znajdowało się tajne przejście do Domu Partii.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kawiarnie w Warszawie