Giuseppe Abbati (ur. 13 stycznia 1836 w Neapolu, zm. 21 lutego 1868 we Florencji) – włoski malarz, należący do ruchu macchiaioli.
Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Wenecji pod kierunkiem Michelangelo Grigolettiego. Brał udział w kampanii 1860 roku Garibaldiego, w bitwie pod Capuą stracił prawe oko. Następnie przeniósł się do Florencji, gdzie w Caffe Michelangiolo poznał malarzy Giovanni Fattoriego i Silvestro Lega. W tym czasie zainteresował się malarstwem plenerowym, jego działalność artystyczną przerwał udział w wojnie w 1866 roku. Po pobycie w niewoli austriackiej zamieszkał w Castelnuovo della Misericordia i zajął się malowaniem wiejskich pejzaży. W grudniu 1867 po ugryzieniu przez własnego psa zachorował na wściekliznę i dwa miesiące później zmarł.
Abbati malował początkowo sceny rodzajowe we wnętrzach i portrety. Pod wpływem malarzy należących do ruchu macchiaioli zainteresował się pejzażem. Jego obrazy charakteryzuje śmiałe traktowanie efektów świetlnych, często malował przesycone światłem krajobrazy widziane przez otwarte drzwi z ciemnych wnętrz.
Wybrane prace Dintorni di Firenze, (Okolice Florencji), Il chiostro di Santa Croce (Klasztor Santa Croce), Ritratto di Teresa Fabbrini, (Portret Teresy Fabbrini).
Bibliografia
Kategoria:Włoscy malarze modernizmu Kategoria:Włoscy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1836 Kategoria:Zmarli w 1868 Kategoria:Zabici przez zwierzęta Kategoria:Zmarli na choroby zakaźne Kategoria:Ludzie urodzeni w Neapolu