Erik Mikael Löfgren (ur. 2 września 1969 w Torsby) – szwedzki biathlonista, dwukrotny brązowy medalista olimpijski, zdobywca Pucharu Świata.
Kariera Pierwszy sukces osiągnął w 1986 roku, zdobywając złoty medal w biegu indywidualnym podczas mistrzostw świata juniorów w Falun. Na rozgrywanych trzy lata później mistrzostwach świata juniorów w Voss zajął drugie miejsce w tej samej konkurencji oraz w sztafecie. W Pucharze Świata zadebiutował 14 marca 1987 roku w Lillehammer, zajmując 43. miejsce w sprincie. Pierwsze punkty wywalczył 23 lutego 1988 roku w Calgary, zajmując 22. miejsce w tej konkurencji. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 20 lutego 1992 roku w Albertville, gdzie rywalizację w biegu indywidualnym ukończył na trzeciej pozycji. W kolejnych startach jeszcze pięć razy plasował się w pierwszej trójce: 10 marca 1992 roku w Fagernes był trzeci, a 11 marca 1993 roku w Östersund i 14 grudnia 1995 roku w Oslo drugi w biegu indywidualnym, 21 marca 1992 roku w Nowosybirsku był trzeci, a 23 stycznia 1993 roku w Anterselvie drugi w sprincie. Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1992/1993, kiedy zwyciężył w klasyfikacji generalnej, wyprzedzając Niemca Marka Kirchnera i Włocha Pieralberto Carrarę. Wygrał wtedy także w klasyfikacji biegu indywidualnego. Ponadto w sezonie 1991/1992 był drugi, plasując się między dwoma Norwegami: Jonem Åge Tyldumem i Sylfestem Glimsdalem.
Największe sukcesy osiągnął w 1992 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Albertville zdobył dwa medale. Najpierw zajął trzecie miejsce w biegu indywidualnym, przegrywając tylko z Jewgienijem Ried´kinem ze Wspólnoty Niepodległych Państw oraz Markiem Kirchnerem. Następnie wspólnie z Ulfem Johanssonem, Leifem Anderssonem i Tordem Wikstenem zajął też trzecie miejsce w sztafecie. Cztery lata wcześniej, na igrzyskach olimpijskich w Calgary indywidualnie plasował się poza czołową dwudziestką, a w sztafecie był siódmy. Podczas igrzysk w Lillehammer w 1994 roku wystąpił tylko w sztafecie, w której Szwedzi zajęli jedenastą pozycję. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, zajmując 20. miejsce w biegu indywidualnym, 25. miejsce w sprincie i dziesiąte w sztafecie. Blisko kolejnego medalu był na mistrzostwach świata w Lahti w 1991 roku, zajmując czwarte miejsce w biegu indywidualnym. Walkę o podium przegrał tam z Norwegiem Eirikem Kvalfossem. Na tej samej imprezie był też piąty w sztafecie, a na mistrzostwach świata w Feistritz dwa lata wcześniej piąte miejsce zajął w biegu drużynowym.
Po zakończeniu czynnej kariery został trenerem. Prowadził między innymi reprezentację USA w latach 2006–2008 oraz reprezentację Norwegii w latach 2008−2012.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie
Mistrzostwa świata
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej Sezon Miejsce 1986/1987 - 1987/1988 70. 1988/1989 40. 1989/1990 41. 1990/1991 31. 1991/1992 2. 1992/1993 1. 1993/1994 57. 1994/1995 ? 1995/1996 28. 1996/1997 36. 1997/1998 71.
Miejsca na podium chronologicznie
Bibliografia
Kategoria:Biathloniści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Biathloniści i biathlonistki na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1992 Kategoria:Medaliści zimowych igrzysk olimpijskich w biathlonie Kategoria:Szwedzcy biathloniści Kategoria:Szwedzcy medaliści olimpijscy Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Szwedzcy trenerzy narciarscy Kategoria:Urodzeni w 1969