Słoń wśród porcelany (właśc. Słoń wśród porcelany. Studia nad nowszą myślą literacką w Polsce) – książka autorstwa Karola Irzykowskiego, która ukazała się w Warszawie w 1934 r., wydana przez Towarzystwo Wydawnicze „Rój”.
Tom zawiera artykuły polemiczne Irzykowskiego, które zostały opublikowane na początku lat 20. XX w. W skład książki wchodzą następujące rozdziały:
Ścięcie trzech Gorgon (polemika z „programofobią” Skamandrytów, z „plagiatowym charakterem przełomów literackich w Polsce, z „niezrozumialstwem”), Dwa F (polemika z polskimi futurystami i z formizmem Leona Chwistka), Bziki teatrologów (krytyka „nieistotnych eksperymentów w teatrze”, polemika z Witkacym), Przesądy i przesady krytyki (m.in. teksty metakrytyczne), Pro domo sua (m.in. obrona własnej książki Walka o treść), Dwaj teoretycy (dotyczy światopoglądu Jana Nepomucena Millera oraz twórczości Tadeusza Peipera), Jednostka na śledztwie społecznym (m.in. polemika z marksistowskim krytykiem Andrzejem Stawarem oraz z pisarstwem Leona Kruczkowskiego), Prawo serca (poświęcone Trenom Jana Kochanowskiego).
Bibliografia Słoń wśród porcelany. Studia nad nowszą myślą literacką w Polsce. – Lżejszy kaliber. Szkice. Próby dna. Aforyzmy, tekst opracowała i indeks sporządziła Zofia Górzyna, informacja bibliograficzna: Barbara Winklowa, Kraków 1976.
Linki zewnętrzne
Słoń wśród porcelany w bibliotece Polona
Kategoria:Twórczość Karola Irzykowskiego Kategoria:Utwory literackie z 1934