Zespół Villareta lub zespół przestrzeni zaprzyuszniczej – zespół objawów związany z obwodowym porażeniem struktur nerwowych leżących w przestrzeni zaprzyuszniczej (część zarylcowa przestrzeni przygardłowej). Na zespół składają się porażenia następujących nerwów: nerwu językowo-gardłowego (IX), nerwu błędnego (X), nerwu dodatkowego (XI), nerwu podjęzykowego (XII), pnia współczulnego (części szyjnej).
Zespół Villareta związany jest najczęściej z rozrostem nowotworów w tylnej części przestrzeni przygardłowej lub też z powodu zajęcia węzłów chłonnych przygardłowych Występuje w przebiegu raka części nosowej gardła i innych nowotworów toczących się w przestrzeni przygardłowej. Ponadto może on występować w przebiegu zmian zapalnych przestrzeni przygardłowej np. ropowica. Z powodu porażenia wymienionych nerwów w zespole występują następujące objawy kliniczne: dysfagia (trudności w połykaniu), zaburzenia smaku w tylnej ⅓ części języka, zanik czucia błony śluzowej podniebienia oraz gardła, zaburzenia oddychania i chrypka, porażenie i zanik mięśnia czworobocznego i mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego, jednostronne porażenie i zanik mięśni języka, zespół Hornera. Zespół objawów został po raz pierwszy opisany przez francuskiego neurologa Maurice'a Villareta.
Zobacz też zespół Colleta-Sicarda
Linki zewnętrzne Zespół Villareta w bazie Who Named It
Bibliografia
Kategoria:Neurologia Kategoria:Otorynolaryngologia