Andrzej Samuel Stadnicki herbu Szreniawa bez Krzyża (zm. w 1678po 26 kwietnia 1677 roku, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 88. w Lesku) – kasztelan przemyski w latach 1672-1677, kasztelan lubaczowski w latach 1661-1672Urzędnicy województwa bełskiego i ziemi chełmskiej XIV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Henryk Gmiterek i Ryszard Szczygieł. Kórnik 1992, s. 265., starosta osiecki w 1650 rokuw tym roku uzyskał cesję na starostwo osieckie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 87., sędzia kapturowy ziemi sanockiej w 1668 rokuAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 21. Lauda sejmikowe. T. 2. Lauda wiszeńskie 1648-1673 r., Lwów 1911, s. 482., sędzia kapturowy ziemi przemyskiej w 1673 rokuAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie w skutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego. Wyd. staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego. T. 22. Lauda sejmikowe. T. 3. Lauda wiszeńskie 1673-1732 r., Lwów 1914, s. 2..
Syn Marka Antoniego Stadnickiego. Od 1657 dowodził własną chorągwią pancerną. W czasie potopu uczestniczył w latach 1657–1660 w walkach ze Szwedami aż do zakończenia kampanii pruskiej. W składzie dywizji hetmana polnego koronnego Jerzego Lubomirskiego walczył w kampanii cudnowskiej na Ukrainie.
Stadnicki wycofał się ze służby wojskowej w 1663. 17 lutego 1661 otrzymał kasztelanią lubaczowską, nie uczestniczył jednak aktywnie w życiu politycznym Rzeczypospolitej. Zapewne na sejmie 1661 złożył przysięgę senatorską. Być może uczestniczył w obradach senatu debatującego w Warszawie w maju 1662 nad sposobami zlikwidowania konfederacji wojska koronnego. Pułkownik pospolitego ruszenia ziemi sanockiej w czasie popisu pod Jabłonicą przed elekcją 1669 rokuAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tzw. bernardyńskiego we Lwowie, t. 21, Lwów 1911, s. 512.. Aktywnie uczestniczył w walkach politycznych za panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Na sejmie 1670 został wybrany do komisji dla rozwiązywania spornych spraw na pograniczu z Węgrami, wyznaczono go też na senatora rezydenta na drugi kwartał 1672. Jesienią 1672 otrzymał urząd kasztelana przemyskiego. Na sejmie koronacyjnym króla Jana III Sobieskiego w 1676 ponownie wszedł do komisji węgierskiej, w roku następnym objął jej przewodnictwo.
Zmarł w r. 1678 w Lesku i tam został pochowany. Z małżeństwa z Marianną Barbarą ze Stadnickich pozostawił córkę Aleksandrę Barbarę, żonę Jana Franciszka Stadnickiego wojewody wołyńskiego. Posiadał wniesiony przez żonę kompleks dóbr leskich, oraz Drążgów i Chrzanów jako spadek po Dembińskich.
Bibliografia wersja elektroniczna
Przypisy
Kategoria:Kasztelanowie przemyscy Kategoria:Kasztelanowie lubaczowscy Kategoria:Pochowani w Lesku Kategoria:Pułkownicy pospolitego ruszenia (ziemia sanocka) Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Senatorowie za panowania Jana II Kazimierza Wazy Kategoria:Senatorowie za panowania Michała Korybuta Wiśniowieckiego Kategoria:Senatorowie za panowania Jana III Sobieskiego Kategoria:Sędziowie kapturowi (1668) Kategoria:Sędziowie kapturowi (1673) Kategoria:Sędziowie kapturowi (ziemia przemyska) Kategoria:Sędziowie kapturowi (ziemia sanocka) Andrzej Samuel Stadnicki Kategoria:Starostowie osieccy (województwo krakowskie) Kategoria:Uczestnicy popisu pospolitego ruszenia 1669 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1654–1667 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-szwedzkiej 1655–1660 (strona polska) Kategoria:Zmarli w 1678