Poul Lars Høgh Pedersen (ur. 14 stycznia 1959 w Odense, zm. 8 grudnia 2021) – duński piłkarz, występował na pozycji bramkarza. Ośmiokrotny reprezentant Danii, znajdował się w jej kadrze na Mistrzostwach Świata 1986 i Mistrzostwach Europy 1996. Pięciokrotny zdobywca nagrody dla najlepszego bramkarza w lidze duńskiej, trzykrotny zdobywca Pucharu Danii, tyle samo razy zdobywał również mistrzostwo Danii.
Życiorys Urodził się w Odense, i rozpoczął grę w piłkę nożną w lokalnym klubie Odense Boldklub. W klubie zadebiutował w 1977. W tymże roku OB zdobyło tytuł mistrza Danii, ale Høgh nie był podstawowym bramkarzem, tym był bowiem reprezentant Danii, Mogens Therkildsen. W następnych latach Høgh był już podstawowym bramkarzem OB. W marcu 1979 zadebiutował w reprezentacji Danii U-21. Przyczynił się do tego, że OB zdobyło w 1982 mistrzostwo Danii, a w 1983 - Pucharu Danii. W 1983 został powołany do reprezentacji przez Seppa Piontka. Zadebiutował w niej w maju tego samego roku.
Został powołany na Mistrzostwa Świata w 1986. Początkowo był rezerwowym jako zmiennik Troelsa Rasmussena, ale zagrał na tym turnieju w dwóch ostatnich meczach - z Niemcami (2:0 dla Danii) i w ćwierćfinale z Hiszpanią (5:1 dla Hiszpanii; cztery gole zdobył Emilio Butragueno).
W 1986 zdobył nagrodę Det Gyldne Bur, przeznaczoną dla najlepszego bramkarza w lidze duńskiej. Mimo to w reprezentacji nie grał zbyt często, bowiem pierwszym bramkarzem został Peter Schmeichel (ogólnie na ławce rezerwowych podczas meczów reprezentacji Danii Høgh siedział przez ponad 100 meczów).
Høgh bronił dalej w OB. Drużyna ta zdobyła tytuł mistrzowski w 1989, a Puchar Danii w latach 1991 i 1993. W latach 1989 oraz 1992–1994 zdobywał nagrodę Det Gyldne Bur, dzięki czemu ustanowił niepobity do dziś rekord pięciu trofeów Det Gyldne Bur (najbliżej wyrównania tego rekordu byli Peter Schmeichel, Karim Zaza i Jesper Christiansen, którzy tę nagrodę zdobyli trzykrotnie). Pod nieobecność Schmeichela był wyznaczony podstawowym bramkarzem reprezentacji podczas Pucharu Konfederacji w 1995. W meczu z Meksykiem odniósł kontuzję i został zastąpiony przez Mogensa Krogha. Ostatecznie Dania wygrała ten turniej.
W 2000, w wieku 41 lat, Høgh zakończył karierę. Zadebiutował w Odense Boldklub i w tym klubie grał przez cała karierę. Jest rekordzistą występów w Superligaen - na swoim koncie zgromadził 817 gier dla swej jedynej drużyny. Po zakończeniu kariery Høgh był trzy lata dyrektorem sportowym OB. Był także szkoleniowcem bramkarzy, tak pojedynczych (szkolił m.in. Thomasa Sørensena), jak i w klubach.
Nagrody 1977 Mistrzostwo Danii (Odense Boldklub) 1982 Mistrzostwo Danii (Odense Boldklub) 1983 Puchar Danii (Odense Boldklub) 1986 Nagroda Det Gyldne Bur (Odense Boldklub) 1989 Mistrzostwo Danii (Odense Boldklub) 1989 Nagroda Det Gyldne Bur (Odense Boldklub) 1991 Puchar Danii (Odense Boldklub) 1991 Nagroda Det Gyldne Bur (Odense Boldklub) 1993 Puchar Danii (Odense Boldklub) 1993 Nagroda Det Gyldne Bur (Odense Boldklub) 1994 Nagroda Det Gyldne Bur (Odense Boldklub) 1995 Puchar Konfederacji (Dania)
Przypisy
Linki zewnętrzne Profil Høgha na stronie reprezentacji Danii Zdjęcie Høgha
Kategoria:Reprezentanci Danii w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze Odense Boldklub Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1986 Kategoria:Uczestnicy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej 1995 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 1996 Kategoria:Zdobywcy Pucharu Konfederacji w piłce nożnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Odense Kategoria:Urodzeni w 1959 Kategoria:Zmarli w 2021