Turzyca biała (Carex alba Scop.) – gatunek byliny z rodziny ciborowatych. Obszar występowania obejmuje środkową i wschodnią Europę oraz Azję. W Polsce występuje wyłącznie na wapiennych obszarach Tatr i w Pieninach.
thumb|left|Pokrój Morfologia Pokrój Roślina trwała, wysokości 10-30 (40) cm, rozłogowa. Łodyga Sztywno wzniesiona, tępo trójkanciasta. Liście Najniższe pochwy liściowe żółtobrązowe. Blaszki liściowe miękkie, na brzegach szorstkie, płaskie lub szczecinowato zwinięte, 1-1,5 mm szerokości. Podsadki bez blaszek, białoskórzaste podobnie jak przysadki, z zielonym wystającym grzbietem. Przysadki kwiatowe są niemal białe. Kwiaty Kwiatostan składający się z 2-4 nieco od siebie odsuniętych, wzniesionych kłosów na szypułkach. Najwyższy kłos z kwiatami męskimi, pozostałe z 3-6 kwiatami żeńskimi. Słupek o 3 znamionach. Owoce Luźno rozmieszczone. Orzeszek trójkanciasty. Zamknięty w pęcherzyku dłuższym od przysadek, wydętym, ciemnobrązowym, błyszczącym, nagim, z dzióbkiem.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie od maja do czerwca. Roślina wapieniolubna, występuje w świetlistych lasach i zaroślach oraz na trawiastych zboczach. Gatunek charakterystyczny dla klasy (Cl.) Erico-Pinetea, Ass. Carici albae-Fagetum i gatunek wyróżniający dla zbiorowiska Pinus sylvestris-Carex alba.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ciborowate