Louis Henri Loison (wym. []; ur. 16 maja 1771 w Damvillers departament Moza, zm. 30 grudnia 1816 w Chokier koło Liège) – francuski generał w okresie od Rewolucji po wojny napoleońskie, bohater bitew pod Marengo, Pozzolo i Ulm. Wielki Oficer Legii Honorowej (14 czerwca 1804). Z powodu braku lewej ręki, utraconej w wypadku na polowaniu, w 1806 r., w czasie kampanii w Portugalii otrzymał pseudonim Maneta (franc. manchot) – „Jednoręki”. thumb|250px|Grobowiec na cmentarzu Père-Lachaise
Kalendarium z okresu Rewolucji i Cesarstwa 25 marca 1792 – porucznik batalionu wolontariuszy wystawionego przez departament Meuse 28 lipca 1792 – kapitan huzarów Legionu Północy październik 1793 – adiutant generalny szef brygady w Armii Północy (Armia Ardenów) 13 czerwca 1795 – szef brygady 26 sierpnia 1795 – generał brygady 15 października 1795 – w Armii Renu i Mozeli służba pod komendą gen. Bonaparte w czasie antyrewolucyjnych zamieszek „13 Vendémiaire’a”; przewodniczący rady wojennej sądzącej przywódców zamieszek; w Armii Wewnętrznej 22 września 1796 – w 17. okręgu wojskowym 3 grudnia 1796 – przydział do Armii Włoch – nie objął stanowiska i z tego powodu przeniesiony na reformę 16 stycznia 1798 – powrót do czynnej służby 16 stycznia 1799 – w Armii Szwajcarii 2 czerwca 1799 – ranny w bitwie pod Altdorf (ob. Bassecourt – gmina w Szwajcarii) 19 października 1799 – generał dywizji (Armia Szwajcarii) 20 października 1799 – dowódca 2. dywizji (Armia Szwajcarii) 4 kwietnia 1800 – w Armii Rezerwowej 26 kwietnia 1800 – dowódca 1. dywizji piechoty (korpus gen. Duhesme, Armia Rezerwowa) 14 czerwca 1800 – Bitwa pod Marengo 5 lipca 1800 – dowódca dywizji piechoty (korpus lewego skrzydła gen. Moncey, Armia Włoch) listopad 1800 – w Korpusie Centrum gen. Suchet 25 grudnia 1800 – Bitwa pod Pozzolo 19 września 1801 – komendant 25. okręgu wojskowego 30 sierpnia 1803 – dowódca 2. dywizji w obozie w Compiègne 13 grudnia 1803 – następnie w Montrevil 31 sierpnia 1805 – 20 lutego 1806 – dowódca 2. dywizji piechoty (VI Korpus) 8 – 15 października 1805 – Bitwa pod Ulm 5 lutego 1806 – utrata lewej ręki w wyniku wypadku na polowaniu w okolicach Commerncy (departament Maas) 17 września 1806 – ponownie komendant 25. okręgu wojskowego 23 października 1806 – gubernator prowincji Münster (Westfalia) 1 listopada 1806 – dowódca 2. dywizji piechoty (VIII Korpus Wielkiej Armii) 1 lutego 1807 – zastąpiony przez gen. Canvel na stanowisku gubernatora prowincji Münster, wezwany do Szczecina i mianowany dowódcą oblężenia Kołobrzegu 1 kwietnia 1807 – objęcie stanowiska dowódcy oblężenia Kołobrzegu 1807 – 1811 – uczestnik wojny w Hiszpanii 31 października 1807 – dowódca 2. dywizji piechoty (I Korpus Obserwacyjny Girondy) 30 sierpnia 1808 – powrót do Francji po kapitulacji pod Sintrą 9 listopada 1808 – dowódca 2. dywizji piechoty (VIII Korpus, Armia Hiszpanii) 2 stycznia 1809 – gubernator prowincji León 14 października 1809 – dowódca 1. dywizji rezerwy (Armia Hiszpanii) 31 stycznia 1810 – dowódca 3. dywizji piechoty (VI Korpus, Armia Hiszpanii); gubernator pałaców cesarskich Saint-Cloud i Meudon 23 marca – 9 kwietnia 1811 – dowódca VI Korpusu (Armia Portugalii) 7 maja 1811 – Powrót do Francji 14 czerwca 1811 – komendant 14. okręgu wojskowego 25 listopada 1811 – komendant 25. okręgu wojskowego 24 maja 1812 – wezwany na służbę do Wielkiej Armii 8 lipca 1812 – gubernator Królewca 15 października 1812 – dowódca 34. dywizji piechoty (XI Korpus) 17 listopada 1812 – opuścił Królewiec 8 grudnia 1812 – po przybyciu do Wilna przydzielony wraz z dywizją do III Korpusu 10 grudnia 1812 – dowódca obrony Wilna 21 grudnia 1812 – gubernator Elbląga 25 grudnia 1812 – gubernator Tylży 15 stycznia 1813 – komendant 32. okręgu wojskowego 20 lutego 1813 – gubernator pałacu w Compiègne 21 lutego 1813 – komendant 32. okręgu wojskowego – Wesel 27 marca 1813 – zastąpiony przez gen. Lemorois 14 kwietnia 1813 – otrzymał naganę (anulowaną przez Napoleona) 31 marca 1813 – raport komisji powołanej po przybyciu Cesarza, który stwierdził duże zaniedbania w przygotowaniu dywizji do działań wojennych; odesłany do Francji – udał się do swoich posiadłości 18 czerwca 1813 – dowódca 3. dywizji piechoty (XIII Korpus) 25 sierpnia 1813 – zajął Wismar, uczestnik obrony Hamburga 5 sierpnia 1814 – komendant 15. okręgu wojskowego 2 stycznia 1815 – bez przydziału służbowego 14 kwietnia 1815 – organizator Gwardii Narodowych 2. okręgu wojskowego 28 maja 1815 – inspektor generalny 2. i 3. okręgu wojskowego 15 listopada 1815 – przejście w stan spoczynku
Zobacz też wojny napoleońskie Wielka Armia
Przypisy
Bibliografia Kamp, Generałowie Armii Francuskiej 1792–1815, https://web.archive.org/web/20021206183029/http://www.napoleon.gery.pl/index_nn.html (8.07.2008). Danielle & Bernard Quintin, Dictionnaire des colonels de Napoleon, Paris 1996. George Six, Dicionnaire biographique des generaux & amiraux français de la Revolution et de l’Empire (1792–1814), Paris 1934.
Kategoria:Francuscy generałowie Kategoria:Nazwiska zapisane na Łuku Triumfalnym w Paryżu Kategoria:Uczestnicy francuskich wojen rewolucyjnych Kategoria:Uczestnicy kampanii polskiej 1806–1807 (strona francuska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Ludwika Kategoria:Wielcy Oficerowie Legii Honorowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Père-Lachaise w Paryżu Kategoria:Urodzeni w 1771 Kategoria:Zmarli w 1816