thumb|Czesław Wołłejko i Zofia Barwińska w sztuce Szczeniaki, 1946. Zofia Barwińska właśc. Hertz, wyst. też jako Barwińska-Kicińska (ur. 31 grudnia 1904 w Częstochowie, zm. 29 kwietnia 1991 w Skolimowie) – polska aktorka głównie teatralna, także filmowa i telewizyjna.
Życiorys Urodziła się w rodzinie aktora i reżysera teatralnego Henryka Barwińskiego i aktorki Leonii z Urbanowiczów (1882–1964). Ukończyła gimnazjum we Lwowie i rozpoczęła studia z historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, równocześnie przygotowując się do zawodu aktorskiego pod kierunkiem rodziców i Stanisława Stanisławskiego. Debiutowała na scenie 7 października 1924 rolą Peg w komedii Dzikus. Egzamin aktorski Związku Artystów Scen Polskich zdała we wrześniu 1925. Występowała w Teatrze Bagatela w Krakowie (1924/25), Teatrach Miejskich we Lwowie (1925/26, 1929–1931, 1937/38 ), Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1926–1929), Teatrze Melodram w Warszawie (1931), Teatrze Nowym w Poznaniu (1932/33), Teatrze Miejskim w Bydgoszczy (1932/33), Teatrze Polskim w Katowicach (1932–1937). Z zespołem katowickim występowała też w innych miastach Śląska, m.in. w Gliwicach, Opolu, Zabrzu, Bytomiu. Sama wyjeżdżała na występy do Wilna. W sezonie 1938/39 występowała w Teatrze Polskim w Poznaniu.
Podczas okupacji niemieckiej mieszkała w Warszawie. W latach 1940–1941 pracowała jako kelnerka w kawiarni prowadzonej przez spółkę aktorską w gmachu Teatru Polskiego; brała udział w pracach tajnych zespołów studyjnych oraz w koncertach poetyckich w szkołach tajnego nauczania.
Po wojnie była aktorką poznańskiego Teatru Polskiego (1945–1947), a następnie pracowała w Miejskich Teatrach Dramatycznych w Krakowie (1947–1949), w Teatrze Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach (1950–1952). Od 1953 roku występowała w Warszawie: w Teatrze Ateneum (1953–1959) oraz w Teatrze Polskim (1959–1975). W latach 1977–1978 gościnnie pojawiała się w spektaklach realizowanych w Teatrze Kameralnym.
Występowała także w spektaklach Teatru Telewizji i słuchowiskach Teatru Polskiego Radia (1954–1974).
Dwukrotnie zamężna. Po raz pierwszy z aktorem Ryszardem Kierczyńskim, potem z dziennikarzem Kicińskim.
Zmarła w Skolimowie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 233-2-16).
Role teatralne (wybór) 1926 – Akropolis jako Helena (reż. Józef Sosnowski) 1927 – Król jako Pani podprefektowa (reż. Zygmunt Nowakowski) 1945 – Moralność pani Dulskiej jako Lokatorka (reż. Władysław Neubelt) 1946 – Powrót jako Coletta (reż. Władysław Stoma) 1946 – Wesele jako Rachel (reż. Władysław Stoma) 1946, 1947 – Wieczór Trzech Króli jako Viola (reż. Bronisław Dąbrowski) 1947 – Dwa teatry jako Pani (reż. Karol Borowski) 1948 – Wesele Figara jako Hrabina (reż. Władysław Krzemiński) 1948 – Amfitrion 38 jako Leda (reż. Bohdan Korzeniewski) 1949 – Mąż i żona jako Elwira (reż. Stefan Drewicz) 1950 – Balladyna jako Goplana (reż. Władysław Woźnik) 1951 – Mizantrop jako Celimena (reż. Roman Zawistowski) 1953 – Panna Maliczewska jako Daumowa (reż. Janusz Warmiński) 1954 – Spazmy modne jako Hrabina Modnicka (reż. Maria Wiercińska) 1954 – Pojedynek jako Amy (reż. Janusz Warmiński) 1957 – Tartuffe czyli Świętoszek jako Elmira (reż. Janusz Warmiński) 1959 – Wesele pana Balzaca jako Karolina Sayn-Wittgenstein (reż. Władysław Hańcza) 1959 – Śluby panieńskie jako Pani Dobrójska (reż. Roman Zawistowski) 1960, 1961 – Wielki kram jako Królowa Lucyna (reż. Andrzej Munk) 1961 – Śmierć gubernatora jako Dama I (reż. Kazimierz Dejmek) 1964 – Dziady jako Dama (reż. Krystyna Skuszanka, Jerzy Krasowski) 1967 – Pieszo w powietrzu jako Druga stara Angielka (reż. Erwin Axer) 1961 – Martwe dusze jako Gubernatorowa (reż. Władysław Hańcza) 1970 – Ballada o tamtych dniach Starsza pani (reż. Leon Wojciechowski) 1976 – Odsłonięcie jako Nana (reż. Wiesław Górski) 1977 – Lato jako Babcia (reż. Krystyna Meissner) 1978 – Klucznik jako Hrabianka (reż. Ryszard Ber)
Filmografia 1969 – Podróżni jak inni jako pasażerka 1979 – Doktor Murek jako żona prezydenta Niewiarowicza 1982 – Coś się kończy jako Matka Stanisławy
Spektakle Teatru Telewizji
1956 – Skowronek jako Królowa Jolanta (reż. Czesław Szpakowicz) 1961 – Anna Karenina jako Hrabina Lidia (reż. Adam Hanuszkiewicz) 1961 – Dzień listopadowy (reż. Andrzej Szafiański) 1965 – Dym jako Dama (reż. Bohdan Trukan) 1965 – Nie ma Albertyny (reż. Adam Hanuszkiewicz) 1973 – Mądremu biada (reż. August Kowalczyk)
Źródło:.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Polskie aktorki radiowe Kategoria:Polskie aktorki teatralne Kategoria:Polskie aktorki telewizyjne Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1991