Kangur czarny (Osphranter bernardus) – gatunek ssaka z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1903 roku brytyjski zoolog Walter Rothschild nadając mu nazwę Dendrodorcopsis woodwardi, lecz epitet woodwardi był już zajęty przez Macropus robustus woodwardi , dlatego w 1904 roku Rothschild nadał temu gatunkowi nową nazwę Macropus bernardus. Miejsce typowe to „ujście rzeki South Alligator”, Terytorium Północne, Australia. Holotyp to skóra i czaszka dorosłego samce (sygnatura BMNH 1939.2.760) z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, zebrany przez Johna Tunneya.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World nie wyróżniają podgatunków O. bernardus.
Etymologia Osphranter: gr. οσφραντηριος osphrantērios ‘wietrzący, węszący’. bernardus i woodwardi: Bernard Henry Woodward (1846–1912), brytyjsko-australijski geolog i paleontolog.
Zasięg występowania Kangur czarny występuje w północnej Australii, ograniczony do zachodniej części Ziemi Arnhema na wschód od rzeki South Alligator w Terytorium Północnym.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) jednej samicy 64,6 cm, samców 59,5–72,5 cm, długość ogona jednej samicy 57,5 cm, samców 54,5–64 cm; masa ciała jednej samicy 13 kg, samców 19–22 kg. Samce ubarwione na czarno, samice są jaśniejsze.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT ( ‘bliski zagrożenia’). Choć liczebność i zajmowany obszar są w znacznym stopniu ograniczone, to raczej ten gatunek nie jest zagrożony wymarciem.
Przypisy
Kategoria:Kangurowate Kategoria:Ssaki Australii Kategoria:Fauna endemiczna Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1904 roku Kategoria:Taksony opisane przez Waltera Rothschilda