Rudolf Schnackenburg (ur. 5 stycznia 1914 w Katowicach, zm. 28 sierpnia 2002 w Würzburgu) – niemiecki duchowny katolicki, teolog, biblista.
Benedykt XVI w Przedmowie do swej książki Jezus z Nazaretu nazwał Schnackenburga najwybitniejszym katolickim egzegetą niemieckojęzycznym drugiej połowy XX wieku. Uczony zajmował się egzegezą pism św. Jana Apostoła oraz związkami pierwotnego chrześcijaństwa z judaizmem.
Biografia Rudolf Schnackenburg urodził się w Katowicach 5 stycznia 1914 roku. Ojciec Robert Otto Albert Maria Leopold Schnackenburg (1883–1914), urodzony w Świeciu nad Osą, wyznania ewangelickiego był dyplomowanym inżynierem górnictwa, matka Anna Maria z d. Christ, wyznania katolickiego. Rodzina mieszkała w kamienicy przy obecnej ul. Żwirki i Wigury 10/1 (wówczas Grünstrasse). To w tym mieszkaniu urodził się Rudolf Schnackenburg. W 1914 zginął Robert Schnackenburg. Wdowa z dwoma synamiBrat Rudolfa Johannes Schnackenburg, ur. 20 sierpnia 1912, przyjął święcenia kapłańskie 5 kwietnia 1936 we Wrocławiu, był m.in. wikariuszem parafialnym w Strzegomiu. opuściła Katowice. Zamieszkała w Legnicy, gdzie otwarła internat dla młodzieży męskiej. Rudolf ukończył gimnazjum w Legnicy ().
Przy wsparciu ks. dra Otta Kussa studiował filozofię i teologię na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Wrocławskiego. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kard. Adolfa Bertrama 1 sierpnia 1937 roku. W tym samym roku, 17 grudnia obronił dysertację napisaną pod kierunkiem egzegety ks. , pt. „Wiara w czwartej Ewangelii” ().
Jako prezbiter archidiecezji wrocławskiej pracował w Kwietnikach koło Bolkowa, Parafii Świętych Aniołów Stróżów w Wałbrzychu, Wrocławiu oraz Złotoryi. Zaraz po wojnie duszpasterzował też wśród przybywających ze Wschodu Polaków, posługując się językiem polskim. W 1946 został zmuszony do opuszczenia Śląska. Mieszkał kolejno w: Dillingen nad Dunajem, Paderborn i Würzburgu.
Habilitował się w 1947 roku. Od 1948 roku wykładał na Uniwersytecie Monachijskim. Od 1952 roku był profesorem nadzwyczajnym egzegezy w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym w Dillingen. Od 1955 roku wykładał na Uniwersytecie Ottona i Fryderyka w Bambergu. W latach 1957–1982 wykładał Nowy Testament na Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu. Był też duchowym przewodnikiem Wspólnoty Sant’Egidio w tym mieście. W 1964 Schnackenburg otrzymał godność prałata. W 1970 uhonorowany został tytułem doctor honoris causa Uniwersytetu w Innsbrucku.
Schnackenburg opublikował wiele opracowań dotyczących teologii i egzegezy biblijnej, był autorem 40 książek i 160 artykułów. Redagował poczytny niemiecki periodyk naukowy . Był zaangażowany w powstanie , niemieckiego posoborowego wydania Biblii. Należał do Międzynarodowej Komisji Teologicznej, był konsultorem Papieskiej Komisji Biblijnej. Wziął udział w przygotowaniu rewizji Biblii Marcina Lutra. W 1993 roku opublikował dzieło swojego życia Osobę Jezusa Chrystusa w zwierciadle czterech Ewangelii (). Po przejściu na emeryturę pracował jako kapelan w domu dla osób w podeszłym wieku. Swoje doświadczenia z tej posługi opisał w książce Przyjaźń z Jezusem (). Zmarł w Erlabrunn nad MenemErlabrunn leży 10 km na północny zachód od centrum Würzburga. Generalnie jako miejsce śmierci podawany jest w publikacjach Würzburg. 28 sierpnia 2002 roku.
Wybrane publikacje Komentarze Das Evangelium nach Markus, 2 t. (Düsseldorf) Das Matthäusevangelium, 2 t. (Die Neue Echter Bibel; Würzburg) Das Johannesevangelium, 4 t. (Herders theologischer Kommentar zum Neuen Testament 4; Freiburg) Der Brief an die Epheser (Evangelisch-Katholischer Kommentar zum Neuen Testament 10; Düsseldorf)
Inne publikacje Die sittliche Botschaft des Neuen Testaments (Herders theologischer Kommentar zum Neuen Testament, Supplementband 2; Freiburg 1986–1988), t. 1: Von Jesus zur Urkirche, t. 2: Die urchristlichen Verkündiger Der Jesusweg: Meditationen zum lukanischen 'Reisebericht (Stuttgarter Taschenbücher 4; Stuttgart 1990) Gott hat seinen Sohn gesandt: Das Weihnachtsgeheimnis (Freiburg 1990) Die Person Jesu Christi im Spiegel der vier Evangelien, nowe wydanie (Herders theologischer Kommentar zum Neuen Testament, Supplementband 4; Freiburg 1998) Freundschaft mit Jesus (Freiburg 1995) Predigt in der Gemeinschaft Sant’Egidio (Würzburg 2003) Die Bergpredigt: Utopische Vision oder Handlungsanweisung? (Düsseldorf 1984)W innych językach''' Baptism in the Thought of St. Paul. A Study in Pauline Theology, Oxford: Basil Blackwell, 1964, s. 228. w języku polskim: Nauka moralna Nowego Testamentu'', Warszawa 1983. przekład: Franciszek Dylewski.
Odznaczenia 1979 – Order Bawarski Zasługi 1986 – Wielki Krzyż Orderu Zasługi RFN
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Śląskiego Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Legnicy Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Austrii Kategoria:Ludzie urodzeni w Katowicach Kategoria:Ludzie związani ze Złotoryją Kategoria:Ludzie związani z Legnicą przed 1945 Kategoria:Ludzie związani z Wałbrzychem Kategoria:Niemieccy bibliści Kategoria:Niemieccy duchowni katoliccy Kategoria:Niemieccy teolodzy Kategoria:Odznaczeni Bawarskim Orderem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2002