Radamel Falcao García Zárate (ur. 10 lutego 1986 w Santa Marta) – kolumbijski piłkarz, występujący na pozycji napastnika w kolumbijskim klubie Millonarios FC oraz w reprezentacji Kolumbii. Uczestnik Mistrzostw Świata 2018 oraz Copa América 2011, 2015 i 2019.
O piłkarzu Radamel woli, gdy koledzy z boiska wołają na niego Falcao, gdyż jest to imię, którym posługuje się na co dzień, bądź po prostu El Tigre – bo taki ma przydomek. Falcao jest dynamicznym napastnikiem, posiadającym niezwykłe umiejętności i siłę. Jego ojciec, Radamel Garcia, również był piłkarzem i grał zawodowo jako obrońca, był reprezentantem Kolumbii. Swe imię zawdzięcza słynnemu Brazylijczykowi z lat 80. Radamel jest pobożny i przewodniczy w młodzieżowych grupach katolickich „Locos Por Jesus” i „Atletas de Cristo”.
Początki Jako młody chłopiec zapisał się do kolumbijskiej szkółki piłkarskiej, a jeszcze wcześniej trenował w młodzieżowym klubie Bogota's Millonarios. W wieku 15 lat podczas jednego z meczów reprezentacji U-17 został odkryty przez River Plate i niedługo później już związał się z klubem. Zanim podpisał pierwszy profesjonalny kontrakt z drużyną River Plate, zaczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie Palermo w Buenos Aires.
Kariera Początki kariery i pierwsze sukcesy W wieku 18 lat, kiedy debiutował w pierwszej drużynie River Plate, zdobył dwa gole. Falcao bardzo szybko zdobył ogromną popularność zdobywając siedem goli w siedmiu pierwszych spotkaniach. Niestety w 2005 roku przytrafiła mu się kontuzja kolana, która później spowodowała, że zawodnik raził swoją nieskutecznością.
Do prawidłowej kondycji udało mu się dojść wiosną 2007 roku. Zgodnie z obietnicą, zdobył kilka ważnych bramek dla swojej drużyny, a jedną z ważniejszych było trafienie 27 września w meczu przeciwko Botafogo. Dzięki tej bramce River Plate awansował do ćwierćfinału Copa Sudamericana – a nota bene jego drużyna grała w 9 po tym, jak arbiter wyrzucił dwóch piłkarzy. Falcao zdobył także bramkę w słynnych derbach z Boca Juniors, a miało to miejsce w październiku 2007. Jest także reprezentantem swojej drużyny narodowej i grał przeciwko Brazylii czy Wenezueli w ramach eliminacji Mistrzostw Świata 2010.
Opierając się na jego występach w 2007 roku, jeden z dzienników w Montevideo wybrał go do prestiżowej „jedenastki Ameryki Południowej”.
Grając pod wodzą Diego Simeone wygrał pierwsze trofeum Clausura 08, a miało to miejsce 22 czerwca 2008 roku. Simone stosuje formację 4-2-3-1 i to właśnie Falcao jest tym najbardziej wysuniętym napastnikiem wspomaganym przez trójkę ofensywnych pomocników. Ponadto może się pochwalić jedenastoma trafieniami na wiosnę (6 w lidze i 5 w Copa Libertadores). Został królem strzelców sezonu 2007-08, mając na koncie 19 goli w 35 meczach.
W latach 2009–2011 występował w FC Porto. W sezonie 2009/2010 klub zajął trzecie miejsce w lidze, do ligowego króla strzelców Falcao zabrakło jednego gola. W finale Pucharu Portugalii Falcao zdobył bramkę dającą Porto zwycięstwo 2:1, sam został najlepszym strzelcem edycji z 5 golami. W następnym sezonie Porto wygrało potrójną koronę zdobywając Mistrzostwo i Puchar kraju oraz wygrywając Ligę Europy. W finale o Puchar Ligi Europy UEFA rozegranego 18 maja 2011 w Dublinie z SC Bragą Falcao strzelił w 44. minucie jedynego zwycięskiego gola meczu.
Atlético Madryt 18 sierpnia 2011 roku przeszedł do Atlético Madryt za 40 milionów euro. 9 maja 2012 wygrał z Atlético Ligę Europejską w sezonie 2011/2012. W finale z Athletikiem Bilbao w Bukareszcie zdobył dwie bramki; stał się zarazem pierwszym graczem w historii, który wygrał to trofeum dwa razy z rzędu, zostając jednocześnie drugi raz z rzędu królem strzelców rozgrywek. 31 sierpnia 2012 wygrał dla Atlético Superpuchar Europy, pokonując zwycięzcę Ligi Mistrzów Chelsea F.C.. W meczu, który odbył się w Monako, zdobył klasycznego hat-tricka strzelając trzy bramki w pierwszej połowie spotkania. Obrońcy trofeum odpadli z Ligi Europy 2012/2013 już w 1/16 finału z Rubinem Kazań, po porażce 0:2 u siebie, Falcao strzelił jedyną bramkę w wyjazdowym meczu rewanżowym. Dzięki skuteczności Kolumbijczyka w La Lidze Atlético od 3. do 26. kolejki zajmowało drugą pozycję w tabeli, utraconą po słabszej serii w 2013 na rzecz Realu Madryt, klub skończył sezon na 3. miejscu, najwyższej pozycji od wywalczenia mistrzostwa w 1996. Falcao strzelił po jednym golu w ćwierćfinale i półfinale Pucharu Króla z Realem Betis i Sewillą. W finale Copa del Rey 17 maja 2013 na Estadio Santiago Bernabéu Atlético wygrało po dogrywce 2:1 spotkanie derbowe z Realem i zdobyło 10. Puchar Króla, Falcao asystował przy wyrównującym golu Diego Costy w 35. minucie.
AS Monaco 31 maja 2013 podpisał pięcioletni kontrakt z francuskim AS Monaco. Monakijski klub zapłacił za niego 43 mln euro. Swojego pierwszego gola dla ASM zdobył w meczu towarzyskim przeciwko Fortunie Düsseldorf w przegranym meczu 2:3. 10 sierpnia 2013 odbył się jego pierwszy, oficjalny mecz we francuskiej Ligue 1. AS Monaco zmierzyło się z Girondins Bordeaux. Mecz zakończył się zwycięstwem 2:0, a sam Falcao wpisał się na listę strzelców w 87. minucie meczu. W styczniu 2014 zerwał wiązadło krzyżowe, przez co nie zagrał do końca sezonu oraz nie pojechał na mistrzostwa świata.
Manchester United (wypożyczenie) 1 września 2014 został wypożyczony, na jeden sezon, do Manchesteru United. W Premier League zadebiutował 14 września 2014 w wygranym 4:0 meczu przeciwko Queens Park Rangers, zmieniając w 67. minucie Juana Matę. Swoją pierwszą bramkę dla klubu strzelił 5 października 2014, w wygranym 2:1 meczu z Evertonem. 24 maja 2015 Manchester United ogłosił, że nie wykupi zawodnika i powróci on do AS Monaco.
Chelsea (wypożyczenie) 3 lipca 2015 Falcao został wypożyczony do Chelsea na cały sezon z opcją wykupu. W Chelsea spotkał się z byłymi kolegami z Atlético Madryt, czyli Thibautem Courtois i Diego Costą. 10 czerwca 2016 roku ogłosił, że wraca do Monaco i będzie gotowy na okres przygotowawczy, który rozpoczął się 24 czerwca.
Galatasaray W 2019 Falcao przeszedł do tureckiego klubu Galatasaray. Zdobył tam 10 goli w 16 meczach. Zagrał również w Lidze Mistrzów, jednak nie strzelił w niej żadnego gola.
Rayo Vallecano
Radamel Falcao po ośmiu latach znów zawitał na boiska hiszpańskiej LaLigi i już w pierwszym meczu w barwach Rayo Vallecano wpisał się na listę strzelców. Kolumbijski napastnik potrzebował na rozpoczęcia strzelania w barwach nowego klubu zaledwie jedenastu minut. Właśnie tyle minęło od jego wejścia na boisko do momentu pokonania bramkarza Getafe i ustalenia wyniku meczu na 3:0.
Millonarios FC
O odejściu Kolumbijczyka z Rayo mówiło się już od jakiegoś czasu. Teraz jednak zostało ono potwierdzone przez klub, do którego 38-latek trafi. Jest nim Millonarios FC, rodzima drużyna Falcao. 38-letni napastnik po raz kolejny trafił do siatki w meczu ligi kolumbijskiej pomiędzy jego drużyną Millonarios a Boyaca Chico. Dzięki tej bramce Falcao wyprzedził Victora Hugo Aristizabala, który grał w przeszłości dla Atlético Nacional, Valencii, Sao Paulo i Cruzeiro.
Statystyki kariery Stan na 26 czerwca 2025. KlubSezonLigaPuchar krajowyPuchar ligiPucharykontynentalneInne1ŁącznieMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGole River Plate2004/200540––00–402005/200677––00–772006/2007203––54–2572007/20082711––128–39192008/20093213––33–3516Razem9034––2015–11049 FC Porto2009/201028255520840043342010/20112216330016181142382011/2012100000001020Razem514188202422218772 Atlético Madryt2011/2012342410–1512–50362012/2013342842–21134134Razem685252–1713139170 AS Monaco2013/20141792200––19112014/201532000000–322016/201729212121107–43302017/201826181033531036242018/20193315110050003916Razem10865645420101014083 Manchester United (wyp.)2014/20152643000––294Razem26430000000294 Chelsea F.C. (wyp.)2015/20161010010–10121Razem10100100010121 Galatasaray2019/2020161031–30–22112020/202117900–10–1892021/20221000–20–30Razem3419310060004320 Rayo Vallecano2021/202222630–––2562022/202327220–––2922023/202422143–––264Razem719930000008012 Millonarios FC202416500–––1652025126––10–136Razem2811000010002911Łącznie w karierze486236341884886054621322 1 Uwzględniono Superpuchar Portugalii, Superpuchar Europy UEFA, Tarcza Wspólnoty i Superpuchar Francji
Sukcesy River Plate Mistrzostwo Argentyny: 2008 Clausura
FC Porto Liga Europy UEFA: 2010/2011 Mistrzostwo Portugalii: 2010/2011 Puchar Portugalii: 2009/2010, 2010/2011 Superpuchar Portugalii: 2010, 2011
Atlético Madryt Liga Europy UEFA: 2011/2012 Superpuchar Europy: 2012 Puchar Króla: 2013
AS Monaco Mistrzostwo Francji: 2016/2017
Indywidualne Król strzelców Ligi Europy UEFA: 2010/2011 (18 goli), 2011/2012 (12 goli)
Rekordy Najskuteczniejszy zawodnik w historii reprezentacji Kolumbii: 36 goli Odznaczenia 2010 Kawaler Orderu Boyacá (Kolumbia)
Przypisy Szczegóły meczu
Linki zewnętrzne Statystyki w bazie ESPN FC
Kategoria:Reprezentanci Kolumbii w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze CA River Plate Kategoria:Piłkarze FC Porto Kategoria:Piłkarze Atlético Madryt Kategoria:Piłkarze AS Monaco FC Kategoria:Piłkarze Manchesteru United Kategoria:Piłkarze Chelsea F.C. Kategoria:Piłkarze Galatasaray SK Kategoria:Piłkarze Rayo Vallecano Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018 Kategoria:Uczestnicy Copa América 2011 Kategoria:Uczestnicy Copa América 2015 Kategoria:Uczestnicy Copa América 2019 Kategoria:Królowie strzelców Pucharu UEFA i Ligi Europy Kategoria:Odznaczeni Orderem Boyacá Kategoria:Ludzie urodzeni w Santa Marta Kategoria:Urodzeni w 1986 Kategoria:Mistrzowie Ameryki Południowej U-20 w Piłce Nożnej Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Ameryki Południowej U-20 w Piłce Nożnej 2005 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata U-20 w Piłce Nożnej 2005