thumb|Chronokomparator thumb|Mikrofon sprawdzarki thumb|Cylinder drukujący sprawdzarki
Chronokomparator (sprawdzarka chodu) – urządzenie do pomiaru przyrostu dobowego odchyłki wskazań zegarków i zegarów z mechanicznymi regulatorami chodu.
Zasada działania sprawdzarki polega na porównaniu częstotliwości wahań regulatora zegarka z częstotliwością wzorcową. Wynik tego porównania jest drukowany w formie wykresu na taśmie papierowej. Daje to możliwość pomiaru dobowej różnicy wskazań oraz wyregulowania szybkości chodu i symetrii z dużą dokładnością w ciągu paru minut.
Oprócz regulacji za pomocą sprawdzarki można wykryć wady i usterki mechanizmu zegarowego bardzo trudne do wykrycia innymi metodami. Należą do nich uszkodzenia i niecentryczność koła wychwytowego, niewyważenia balansu, błędy pozycyjne, wady zazębienia i łożysk, namagnesowanie mechanizmu itp. Te wszystkie informacje uzyskuje się bez rozbierania mechanizmu.
Podstawowe bloki funkcjonalne chronokomparatora to: tor mikrofonowy zamieniający odgłos uderzeń wychwytu zegarka na impulsy o stałej amplitudzie i czasie trwania układ wytwarzania częstotliwości wzorcowej – generator kwarcowy lub odbiornik częstotliwości wzorcowej układ porównujący układ zobrazowania wyniku pomiaru
W sprawdzarce elektromechanicznej porównanie i zobrazowanie wyniku pomiaru odbywa się w układzie drukującym. Cylinder z odpowiednimi występami jest napędzany silnikiem synchronizowanym częstotliwością wzorcową. Kotwica drukująca pobudzana impulsami z toru mikrofonowego, współpracując z cylindrem, daje wykres w postaci szeregu punktów na taśmie papierowej.
Bibliografia
Bernard Bartnik, Wawrzyniec Podwapiński: Technologia mechanizmów zegarowych. Montaż, konserwacja, naprawa. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1979.
Kategoria:Narzędzia zegarmistrzowskie