Marynarka – górna część męskiego garnituru, długa do pasa lub bioder lub samodzielny element ubioru.

Historia marynarki Pierwsze marynarki były noszone przez marynarzy i robotników jako funkcjonalne okrycia. W kolejnych latach marynarka awansowała do rangi stroju eleganckiego mężczyzny, najczęściej jako element garnituru. Pierwsze marynarki noszono ze sztywnym przodem, wysoką talią. Były to przeważnie jednorzędówki z wyłogami.

Jednorzędowy garnitur po raz pierwszy wprowadzono w Wielkiej Brytanii w 1906 roku. Marynarka projektowana dla jeźdźców wymagała pozostawienia dolnego guzika niezapiętego, jednak pod wpływem króla Edwarda VII rozpowszechnił się zwyczaj niezapinania górnego guzika w marynarce o trzech guzikach. Od 1925 roku moda marynarek zmieniła się. Ubierano się w coraz luźniejsze marynarki. W 1929 roku zaczęto watować ramiona, krój w pasie był coraz mniej dopasowany, za to coraz węższy w biodrach. Zaczęła się moda na marynarki sportowe noszone na co dzień, a kamizelkę zastępowano swetrem. Zaczęto rozróżniać strój dzienny i wieczorowy

Kamizelka Uzupełnieniem do marynarki, noszonym raczej do eleganckiego garnituru, jest kamizelka. Nosi się ją do jednorzędowej marynarki, może stanowić samodzielny element ubioru w upalne dni. Tak jak w przypadku marynarki, nie powinno zapinać się jej na ostatni guzik. Kamizelka najczęściej szyta jest z żakardu lub tej samej tkaniny co garnitur, ale również może być szyta na modę sportową z luźnych tkanin, a nawet ze sztruksu. Do kamizelki nie zakłada się pasa smokingowego.

Rodzaje marynarek ze względu na liczbę rzędów

na jeden guzik (żakiet, smoking) na dwa guziki (obecnie większość marynarek) na trzy guziki na cztery guziki

na dwa guziki na cztery guziki w linii prostej na cztery guziki w kształcie litery „V” na sześć guzików w linii prostej na sześć guzików w kształcie litery „V” na sześć guzików w kształcie litery „V”, lecz nie zapinana (frak) ze względu na klapę otwarte (garnitur dzienny, garnitur sportowy) zamknięte, szpiczaste (frak, garnitur wieczorowy) szalowe (smoking) stójkowe ze względu na kieszenie bez patek (garnitur wieczorowy, smoking) z patkami (garnitur dzienny, garnitur sportowy) z kieszonką biletową (garnitur sportowy) z kieszeniami ukośnymi (garnitur sportowy) z kieszeniami naszytymi (garnitur sportowy), naszyta może być również brustasza

ze względu na szlice (rozcięcia z tyłu) bez szliców (garnitur wieczorowy, smoking) z jednym szlicem (garnitur sportowy) z dwoma szlicami (garnitur dzienny i wieczorowy) ze względu na guziki z guzikami w kolorze marynarki (garnitur dzienny) z kontrastującymi guzikami (marynarki wojskowe, zestaw klubowy) z guzikami obciągniętymi materiałem (frak, smoking, żakiet, stroller) ze względu na materiał wełniane (wszystkie marynarki dzienne i wieczorowe) bawełniane (garnitur sportowy, zestaw koordynowany) lniane (garnitur sportowy, zestaw koordynowany) sztruksowe (garnitur sportowy, zestaw koordynowany)

Szczególna forma marynarki występuje we fraku, żakiecie i smokingu.

Standardy noszenia Posiadanie marynarki wiąże się z zasadami jej noszenia: W marynarce jednorzędowej dolny guzik powinien być zawsze odpięty (z wyjątkiem padoku), w przypadku marynarki z trzema guzikami zapięty powinien być tylko środkowy (ewentualnie środkowy i górny). W marynarce dwurzędowej dolna para guzików powinna być niezapięta. Jeśli mamy usiąść, należy rozpiąć wszystkie guziki (w marynarkach jednorzędowych, natomiast marynarki dwurzędowej nie rozpinamy do siadania). Rękaw marynarki powinien kończyć się ok. 1 cm nad mankietem koszuli. Kieszenie marynarki powinny zostać puste. Jest to element dekoracyjny.

Zobacz też garnitur butonierka poszetka marynarka gabardynowa padok

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ubrania męskie