Anton Balicki, biał. Антон Васілевіч Баліцкі (ur. 17 września 1891 w Balicach koło Indury na Grodzieńszczyźnie, zm. 31 października 1937 w ZSRR) – białoruski działacz narodowy, komisarz oświaty Białoruskiej SRR (1926–29).
Ukończył seminarium nauczycielskie w Świsłoczy, naukę kontynuował w Witebsku.
W czasie I wojny światowej zmobilizowany do armii rosyjskiej. Po wybuchu rewolucji październikowej przyłączył się do bolszewików, od 1919 r. walczył w Armii Czerwonej.
Brał udział w tworzeniu radzieckiej państwowości na Białorusi, obejmując w 1921 r. urząd wicenarkoma oświaty. Od 1926 do 1929 roku był komisarzem oświaty Białoruskiej SRR. Jako działacz państwowy był odpowiedzialny za proces białorutenizacji życia społecznego, jaki miał miejsce w latach dwudziestych XX wieku.
W 1930 r. został aresztowany przez NKWD i oskarżony o przynależność do Związku Wyzwolenia Białorusi. W marcu 1931 roku skazany na 10 lat łagru, później wyrok zamieniono na karę śmierci. Najprawdopodobniej został zastrzelony 31 października 1937 roku.
Bibliografia Roszkowski W., Kofman J. (red.), "Słownik biograficzny Europy Środkowo-Wschodniej XX wieku", Warszawa 2005,
Kategoria:Białoruscy politycy Kategoria:Białoruscy działacze narodowi Kategoria:Białoruskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1937