Benjaminas Zelkevičius (ur. 6 lutego 1944 w Kownie, zm. 12 stycznia 2026 w Wilnie) – litewski piłkarz i trener piłkarski, trzykrotny selekcjoner reprezentacji Litwy.
Kariera piłkarska Kariera klubowa Przez większą część kariery bronił barw występującego na poziomie drugiej i trzeciej ligi radzieckiej Žalgirisu Wilno. W ekstraklasie występował tylko przez jeden sezon - zaliczył 19 meczów jako zawodnik Szachtiora Donieck. Karierę zakończył w 1973 w wieku 29 lat.
Kariera trenerska Po zakończeniu wyczynowej gry w piłkę kontynuował współpracę z Žalgirisem. W 1977 objął funkcję pierwszego trenera i już w debiutanckim sezonie wywalczył awans do drugiej ligi. W 1979 był trenerem reprezentacji Litewskiej SRR na Spartakiadzie Narodów ZSRR. W 1982 uzyskał z drużyną Žalgirisu promocję do Wyższej Ligi. W 1983, po kilku miesiącach pracy w ekstraklasie został zwolniony, a jego miejsce zajął Algimantas Liubinskas. W kwietniu 1985 ponownie objął funkcję trenera wileńskiego klubu zastępując Liubinskasa. W sezonie 1987 Zelkevičius doprowadził Žalgiris do 3. miejsca w lidze - najlepszego wyniku w historii jego występów w radzieckiej ekstraklasie.
Po uzyskaniu niepodległości przez Litwę Zelkevičius został pierwszym powojennym selekcjonerem litewskiej drużyny narodowej. Tak jak wcześniej w Žalgirisie, Zelkevičius został zastąpiony przez Liubinskasa, by po trzech latach powrócić na stanowisko selekcjonera. Po raz trzeci Zelkevičius został trenerem litewskiej drużyny narodowej w 2001. Z kadrą Litwy nie osiągnął jednak żadnych sukcesów.
Jako trener klubowy przez kilka lat pracował w Rosji. Dwukrotnie, w 1997 i 1999 zaliczył spadek z ekstraklasy prowadząc odpowiednio KAMAZ Nabierieżnyje Czełny i Szynnik Jarosławl. W 2002 wywalczył awans do Pierwszego Dywizjonu (druga liga) z Bałtiką, którą prowadził równolegle z reprezentacją Litwy. Największe sukcesy odniósł jednak z łotewskim Liepājas Metalurgs - w 2005 zdobył mistrzostwo kraju przełamując zwycięską passę stołecznego Skonta. Z Metalurgsem dwukrotnie sięgał po wicemistrzostwo (2006, 2007) i krajowy puchar (2006).
Pod koniec stycznia 2009 objął funkcję szkoleniowca Łuczu-Energiji Władywostok.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy klubowe wicemistrz Pierwszej Ligi ZSRR: 1966
Sukcesy trenerskie mistrz Pierwszej Ligi ZSRR: 1982 brązowy medalista ZSRR: 1987 zdobywca Baltic Cup: 1991 mistrz Łotwy: 2005 wicemistrz Łotwy: 2006, 2007 zdobywca Pucharu Łotwy: 2005
Sukcesy indywidualne najlepszy piłkarz Litwy: 1971, 1972
Odznaczenia nagrodzony tytułem Mistrza Sportu ZSRR: 1966 nagrodzony tytułem Zasłużonego Trenera Litewskiej SRR: 1977 nagrodzony tytułem Zasłużonego Trenera ZSRR: 1989
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie Kategoria:Litewscy piłkarze Kategoria:Litewscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Radzieccy piłkarze Kategoria:Radzieccy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Žalgirisu Wilno Kategoria:Piłkarze Szachtara Donieck Kategoria:Selekcjonerzy reprezentacji Litwy w piłce nożnej mężczyzn Kategoria:Trenerzy piłkarzy Bałtiki Kaliningrad Kategoria:Trenerzy piłkarzy KAMAZu Nabierieżnyje Czełny Kategoria:Trenerzy piłkarzy Łucza Władywostok Kategoria:Trenerzy piłkarzy FK Liepājas Metalurgs Kategoria:Trenerzy piłkarzy Szynnika Jarosławl Kategoria:Trenerzy piłkarzy Žalgirisu Wilno Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2026