Szwajcaria uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od samego początku, czyli od 1956. Od czasu debiutu konkursem w kraju zajmuje się szwajcarski nadawca publiczny SRG SSR.

Szwajcarscy reprezentanci trzykrotnie wygrali konkurs: w 1956 (Lys Assia z utworem „Refrain”), w 1988 (Céline Dion z „Ne partez pas sans moi”) oraz w 2024 (Nemo z „The Code”).

Z powodu słabych wyników osiągniętych w poprzednich latach, nadawca kraju nie wziął udziału w finale konkursu w 1995, 1999, 2001 i 2003.

Uczestnictwo

Szwajcaria uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 1956. Poniższa tabela uwzględnia wszystkich szwajcarskich reprezentantów, tytuły ich konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach. Rok Artysta Piosenka Finał Półfinał Miejsce Punkty Miejsce Punkty 1956Była to jedyna edycja konkursu, kiedy poszczególne kraje wystawiały po dwie propozycje w rywalizacji o Grand Prix. Lys Assia „Refrain” 1 N/K Brak rundy półfinałowej Lys Assia „Das alte Karussell” 2Ze względu na brak szczegółowych wyników pierwszej edycji Konkursu Piosenki Eurowizji (oficjalnie podano tylko zwycięzcę, czyli Lys Assię z utworem „Refrain”), uznaje się, że wszystkie pozostałe propozycje konkursowe zajęły ex aequo 2. miejsce. N/K 1957„L’enfant que j’étais” 8 5 1958 „Giorgio” 2 24 1959 Christa Williams „Irgendwoher” 4 14 1960 Anita Traversi „Cielo e terra” 8 5 1961 Franca Di Rienzo „Nous aurons demain” 3 16 1962 Jean Philippe „Le retour” 10 2 1963 Esther Ofarim „T’en va pas” 2 40 1964 Anita Traversi „I miei pensieri” 13 0 1965 Yovanna „Non, à jamais sans toi” 8 8 1966 Madeleine Pascal „Ne vois-tu pas?” 6 12 1967 Géraldine „Quel cœur vas-tu briser?” 17 0 1968 Gianna Mascoio „Guardando il sole” 13 2 1969 Paola del Medico „Bonjour, bonjour” 5 13 1970 Henri Dès „Retour” 4 8 1971 Peter, Sue and Marc „Les illusions de nos vingt ans” 12 78 1972 Veronique Müller „C’est la chanson de mon amour” 8 88 1973 Patrick Juvet „Je vais me marier, Marie” 12 79 1974 Piera Martell „Mein Ruf nach dir” 14 3 1975 Simone Drexel „Mikado” 6 77 1976 Peter, Sue and Marc „Djambo, Djambo” 4 91 1977 Pepe Lienhard Band „Swiss Lady” 6 71 1978 Carole Vinci „Vivre” 9 65 1979 Peter, Sue and Marc „Trödler und Co” 10 60 1980 Paola „Cinéma” 4 104 1981 Peter, Sue and Marc „Io senza te” 121 1982 Arlette Zola „Amour on t’aime” 3 97 1983 Mariella Farré „Io così non ci sto” 15 28 1984 Rainy Day „Welche Farbe hat der Sonnenschein?” 16 30 1985 Mariella Farre i Pino Gasparini „Piano piano” 12 39 1986 Daniela Simmons „Pas pour moi” 2 140 1987 Carol Rich „Moitié, moitié” 17 26 1988 Céline Dion „Ne partez pas sans moi” 1 137 1989 Furbaz „Viver senza tei” 13 47 1990 Egon Egemann „Musik klingt in die Welt hinaus” 11 51 1991 Sandra Simo „Canzone per te” 5 118 1992 Daisy Auvray „Mister Music Man” 15 32 1993 Annie Cotton „Moi, tout simplement” 3 148 Kvalifikacija za Millstreet 1994 Duilio „Sto pregando” 19 15 Brak rundy półfinałowej 1996 Kathy Leander „Mon cœur l’aime” 16 22 8Podczas konkursu w 1996 zorganizowano rundę kwalifikacyjną, mającą na celu zmniejszenie liczby państw biorących udział w finale. Etap eliminacyjny nie był ani transmitowany w telewizji, ani nagrywany, krajowe komisje jurorskie przesłuchiwały wersje studyjne wszystkich konkursowych propozycji i przyznawały im punkty. Spośród 30 utworów nadesłanych przez publicznych nadawców, do finału zakwalifikowały się 22 propozycje. Jedynym krajem, który nie brał udziału w rundzie kwalifikacyjnej był gospodarz konkursu, czyli Norwegia. 67 1997 Barbara Berta „Dentro di me” 22 5 Brak rundy półfinałowej 1998 Gunvor Guggisberg „Lass’ ihn” 25 0 2000 Jane Bogaert „La vita cos'è” 20 14 2002 Francine Jordi „Dans le jardin de mon âme” 22 15 2003 Brak reprezentanta 2004 Piero & The MusicStars „Celebrate!” – 22 0 2005 Vanilla Ninja „Cool Vibes” 8 128 8 114 2006 Six4one „If We All Give a Little” 16 30 Top 11Zgodnie z regulaminem, w konkursie w latach 2004–2007 kraje z pierwszej dziesiątki poprzedniego konkursu były automatycznie kwalifikowane do sobotnigo finału bez konieczności rywalizacji w półfinale. W przypadku rezygnacji z udziału w konkursie jednego z państw z Top 10 zeszłego roku lub w przypadku kiedy któreś z państw Wielkiej Czwórki zajęło miejsce w przedziale 1-10, wówczas automatyczna kwalifikacja przypadała na miejsca poza pierwszą dziesiątką, tj. 11. bądź 12. 2007 DJ Bobo „Vampires Are Alive” – 20 40 2008 Paolo Meneguzzi „Era stupendo” 13 47 2009 Lovebugs „The Highest Heights” 14 15 2010 Michael von der Heide „Il pleut de l’or” 17 2 2011 Anna Rossinelli „In Love for a While” 25 19 10 55 2012 Sinplus „Unbreakable” – 11 45 2013 Takasa „You and Me” 13 41 2014 Sebalter „Hunter of Stars” 13 64 4 92 2015 Mélanie René „Time to Shine” – 17 4 2016 Rykka „The Last of Our Kind” 18 28 2017 Timebelle „Apollo” 12 97 2018 Zibbz „Stones” 13 86 2019 Luca Hänni „She Got Me” 4 364 4 232 2020 Gjon’s Tears „Répondez-moi” Konkurs odwołany 2021 „Tout I’univers” 3 432 1 291 2022 Marius Bear „Boys Do Cry” 17 78 9 118 2023Remo Forrer„Watergun” 20 92 7 97 2024 Nemo „The Code” 1 591 4 1322025Zoë Më„Voyage”10214OrganizatorKraj wygrał finał konkursu w 2024, dlatego nie musi rywalizować w półfinałach w 2025. 2026Veronica Fusaro„Alice” – 11 108 2027

Legenda:

Historia głosowania w finale (1956–2026) Poniższe tabele pokazują, którym krajom Szwajcaria przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw szwajcarscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty

Kraje, którym Szwajcaria przyznała najwięcej punktów: Lp. Kraj Punkty 1 285 2 235 3 225 4 207 5 196

Kraje, od których Szwajcaria otrzymała najwięcej punktów: Lp. Kraj Punkty 1 203 2 194 3 188 4 176 5 169

Legenda:

Organizacja Szwajcaria była gospodarzem Konkursu Piosenki Eurowizji dwa razy: w 1956 i 1989. Pierwszy finał imprezy odbył się w Teatro Kursaal w Lugano, a 34. – w Palais de Beaulieu w Lozannie.

Po zwycięstwie Nemo w konkursie w 2024 szwajcarski nadawca otrzymał prawa do organizacji 69. Konkursu Piosenki Eurowizji. 30 sierpnia 2024 ogłoszono, że konkurs odbędzie się na terenie hali St. Jakobshalle w Bazylei. W styczniu 2025 ujawniono, że koncerty konkursowe poprowadzą: Hazel Brugger, Sandra Studer oraz dołączająca do duetu prezenterek w finale konkursu – Michelle Hunziker. Rok Miejsce Arena Prowadzący 1956 Lugano Teatro Kursaal Lohengrin Filipello 1989 Lozanna Palais de Beaulieu Lolita MorenaJacques Deschenaux2025BazyleaSt. JakobshalleHazel Brugger, Sandra Studer i Michelle Hunziker (finał)

Nagrody im. Marcela Bezençona Nagroda Artystyczna (zwycięzcę wybierają komentatorzy konkursu) Rok Piosenka Wykonawca 2024 „The Code” Nemo

Nagroda Kompozytorów (zwycięzcę wybierają kompozytorzy biorący udział w konkursie) Rok Piosenka Wykonawca Autor(zy) 2021 „Tout I’univers” Gjon’s Tears Gjon MuharremajNina SampermansWouter HardyXavier Michel 2024 „The Code” Nemo Nemo MettlerBenjamin AlasuLasse MidtsianNymannLinda Dule 2025„Voyage”Zoë MëTom OehlerZoë Anina Kressler

Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji W październiku 2005 odbył się koncert jubileuszowy Gratulacje: 50 lat Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowany przez Europejską Unię Nadawców (EBU). W trakcie koncertu odbył się plebiscyt na najlepszą piosenkę w historii konkursu. 10. miejsce w plebiscycie zajęła szwajcarska propozycja „Ne partez pas sans moi” Céline Dion, zwycięski utwór z 1988.

Uwagi

Przypisy

Kategoria:Państwa w Konkursie Piosenki Eurowizji Eurowizji Eurowizja