thumb|240px|Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata w języku arabskim wydano w 1998 r. (część) oraz w 2004 r. (całość) Świadkowie Jehowy w Libanie – społeczność wyznaniowa w Libanie, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy.

W 2016 roku społeczność Świadków Jehowy w Libanie liczyła 3684 głosicieli (najwięcej na Bliskim Wschodzie), należących do 57 zborówGrupy posługujące się libańskim dialektem języka arabskiego działają również we Francji.. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2016 roku zgromadziło się 6458 osóbW związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Do 31 grudnia 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program jest zamieszczany w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje włoskie Biuro Oddziału w Rzymie. Od 2017 roku sprawozdanie z działalności w tym kraju dołączane jest do ogólnego z 33 krajów, gdzie ich działalność jest ograniczona prawnie lub zakazana.

Historia Początki W 1921 roku do Libanu z Nowego Jorku w Stanach Zjednoczonych powrócił Michel Aboud, został on pierwszym głosicielem działającym w tym kraju. Dwa lata później do Rahby ze Stanów Zjednoczonych powrócił Asaad Younis. W 1924 roku w Bejrucie otworzono Biuro Oddziału, które nadzorowało działalność ewangelizacyjną na terenie Libanu, Armenii, Gruzji, Syrii i Turcji.

W 1925 roku Alexander H. Macmillan z nowojorskiego Biura Głównego Towarzystwa Strażnica odwiedził współwyznawców na północy kraju. W 1926 roku głosiciele: stomatolog (mężczyzna) Hanna Shammas i prof. Ibrahim Atiyeh prowadzili działalność kaznodziejską w Trypolisie i Anfie. Doktor Shammas udostępnił na zebrania religijne swój dom i gabinet. W roku 1927 na dorocznej uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa zgromadziło się 40 osób.

W 1930 w Trypolisie było 10 wyznawców, a na północy Libanu w Amjun – 20. W roku 1936 Yousef Rahhal przywiózł ze Stanów Zjednoczonych sprzęt nagłaśniający i dwa gramofony, które zostały umieszczone na fordzie i z ich pomocą była prowadzona działalność na odległych terenach Libanu i Syrii.

W 1937 roku Jamil Sfeir kontynuował działalność kaznodziejską w Bejrucie, natomiast w Kfarhaboo czynił to Louis Yazbek. W tym samym roku do Trypolisu przybył z żoną Petros Lagakos, który wraz z mieszkającym tam Najibem Salem prowadził działalność kaznodziejską. W 1940 roku Ibrahim Atiyeh rozpoczął tłumaczenie „Strażnicy” na język arabski, a N. Salem wykonywał cztery odręczne kopie i przesyłał je głosicielom w Palestynie, Syrii i współwyznawcom w Egipcie. Abdallah Blal prowadził działalność kaznodziejską w Bejrucie i w Rahbe.

Do 1943 roku Świadkowie Jehowy dotarli do większości libańskich miast i wiosek. Czasem na odległe tereny wyruszało samochodami lub autobusem około 30 osób.

Rozwój działalności W 1945 roku do Libanu przybyli pierwsi misjonarze, absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. Wśród nich byli Anne i Gwen Beavor. Utworzono wówczas pierwszy zbór w Libanie, którego sługą został Salem Najib. W 1946 działalność kaznodziejską prowadziło 72 głosicieli.

W 1947 roku do libańskich współwyznawców przyjechali z wizytą Nathan H. Knorr i Milton G. Henschel. W 1949 roku w Bejrucie otwarto Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica. Zanotowano liczbę 172 głosicieli w 7 zborach. Rok później liczba libańskich Świadków Jehowy wyniosła 271 osób.

W styczniu 1951 roku do Libanu przyjechało 7 kolejnych misjonarzy. W kraju było 401 członków wyznania w 8 zborach. W 1954 roku w Libanie działało 451 głosicieli w 11 zborach. Rok później zanotowano liczbę 501 Świadków Jehowy w 10 zborach.

W tym samym 1955 roku do Libanu przejechali kolejni misjonarze. W grudniu 1956 do kraju przyjechali z wizytą Nathan H. Knorr i Frederick W. Franz, którzy wzięli udział w kongresie w Bejrucie. Uczestniczyło w nim 551 osób z Libanu, Syrii, Jordanii i innych krajów arabskich, a 20 osób zostało ochrzczonych. Dodatkowo na specjalnym zebraniu w Sali Królestwa w Trypolisie obecnych było 291 osób. Ponieważ władze Libanu w połowie roku 1956 zakazały wydawanie „Strażnicy”, kwestię tę omówiono z premierem Sulajmanem an-Nabulusim.

W listopadzie 1958 roku wszyscy misjonarze musieli opuścić Liban.

W 1959 roku w Bejrucie powstał pierwszy zbór ormiańskojęzyczny.

Rok później w kraju działało 608 Świadków Jehowy w 15 zborach. W roku 1963 w Salach Królestwa w Bejrucie odbył się program kongresu międzynarodowego pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina”. Wysłuchało go 915 osób. W roku 1968 osiągnięto liczbę 1025 głosicieli.

W maju 1969 roku N.H. Knorr ponownie odwiedził Liban. W 1971 roku powstał drugi zbór ormiańskojęzyczny w Bejrucie. W kraju działało 1267 Świadków Jehowy.

27 stycznia 1971 roku Libańska Rada Ministrów zakazała działalności Świadków Jehowy i rozpowszechniania ich literatury.

W 1975 roku w 46 zborach działało 1882 Świadków Jehowy.

16 lutego 1990 roku zorganizowano komitet niesienia pomocy poszkodowanym przez wojnę współwyznawcom, który pomagał szczególnie bejruckim Świadkom Jehowy. W kraju działało 2659 głosicieli.

W marcu 1997 władze libańskie zamknęły trzy Sale Królestwa.

W 2007 roku zanotowano liczbę 3613 Świadków Jehowy w 66 zborach, a na uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 6621 osób. Rok później w kraju działało 3690 głosicieli, a w roku 2015 – 3734.

W sierpniu 2001 roku delegacja Świadków Jehowy z Libanu uczestniczyła w kongresie międzynarodowym pod hasłem „Nauczyciele słowa Bożego” w Rzymie, latem 2009 roku w kongresie międzynarodowym pod hasłem „Czuwajcie!” w Rzymie, a w roku 2014 na kongresie międzynarodowym pod hasłem „Szukajmy najpierw Królestwa Bożego!” we Frankfurcie nad Menem.

Według Europejskiego Stowarzyszenia Świadków Jehowy, w Libanie nadal trwają ograniczenia wolności religijnej Świadków Jehowy. W 2010 roku Komitet Praw Człowieka ONZ opublikował raport, w którym wezwał władze libańskie do prawnego zalegalizowania Świadków Jehowy jako religii chrześcijańskiej. Rejestracja ta dałaby członkom wyznania prawo do swobodnego praktykowania swojej religii. Raport stwierdza, że działalność Świadków Jehowy w Libanie została zakazana przez Ligę Państw Arabskich (LPA) w 1964, która mylnie uznała ją za organizację syjonistyczną. Kilka razy zwracano się do LPA w celu wyjaśnienia, że Świadkowie Jehowy nie są związani z żadną organizacją syjonistyczną. 13 listopada 1996 roku libańska Rada Stanu odrzuciła prośbę o przywrócenie pełnej legalizacji, którą Świadkowie Jehowy przedłożyli 5 lipca 1991 roku. Zwrócili się w niej o unieważnienie decyzji Rady Ministrów z 1971 roku, która obejmuje zakaz zajmowania się tym stowarzyszeniem. Według raportu Europejskiego Stowarzyszenia Świadków Jehowy (które zajmuje się obroną prawną Świadków Jehowy), władze libańskie utrudniają ich swobodną działalność. Ministerstwo Spraw Wewnętrznych odmawia rejestracji organizacji jako stowarzyszenia religijnego, podobnie jak ponad 80 innym organizacjom religijnym w Libanie. Władze libańskie zakazują również grupie wynajmowania lub posiadania obiektów, by mogli przeprowadzać swoje praktyki religijne, co sprawia, że robią to tylko w budynkach prywatnych.

W Rahbe na 2000 mieszkańców, ponad 300 jest Świadkami Jehowy. W roku 2017 Libanie 57 zborów spotykało się w 15 Salach Królestwa; oprócz zborów arabskojęzycznych istnieją również zbory i grupy ormiańsko-, filipińsko-, syngalesko- i angielskojęzyczne. Kongresy regionalne i zgromadzenia obwodowe odbywają się w j. arabskim i angielskim. Świadkowie Jehowy wydają publikacje w języku arabskim, również w dialekcie libańskim. W tym dialekcie dostępny jest także oficjalny serwis internetowy – jw.org. Serwis ten i publikacje są również dostępne w libańskim języku migowym.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Świadków Jehowy: 1994–2017

Linki zewnętrzne

Liban Kategoria:Chrześcijaństwo w Libanie