Świadkowie Jehowy w Eswatini (d. Suazi) – społeczność wyznaniowa w Eswatini, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2023 roku 3269 głosicieli, należących do 76 zborów. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2023 roku zebrało się 8345 osóbW związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Do końca 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program został zamieszczony w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.. Działalność miejscowych wyznawców koordynuje południowoafrykańskie Biuro Oddziału w Krugersdorp.
Historia Początki W 1925 roku współwyznawcy z Afryki Południowej dotarli na teren Suazi i rozpoczęli działalność kaznodziejską. W 1936 roku król Sobhuza II, uroczyście podjął głosicieli, Roberta i George’a Nisbetów, oraz nabył od nich wszystkie ich publikacje.
Prześladowania W październiku 1982 roku 90 Świadków Jehowy dotknęły prześladowania, gdyż nie ogolili głów na znak żałoby po zmarłym monarszeŚwiadkowie Jehowy nie wierzą w duchy zmarłych, dlatego odrzucają praktyki wynikające z poglądu, jakoby człowiek posiadał nieśmiertelną duszę (Ez 18:4, Kazn 9:5). Wystrzegają się wszelkich ceremonii, urządzanych z myślą o zjednaniu przychylności zmarłych, w tym świętowania, gdy pogrzeb się skończy (stypa). Wystrzegają się m.in. nocnego czuwania przy zwłokach, składania ofiar płynnych, przemawiania do zmarłych i kierowania do nich próśb, organizowania uroczystych rocznic pogrzebu, noszenia żałoby oraz innych zwyczajów wynikających z wiary w nieśmiertelność duszy (Źródła: , ).. Zostali uwięzieni i skazani na wysokie grzywny, wielu zostało brutalnie pobitych przez policję, a wodzowie plemienni zabrali im mienie i domy.
W 1989 roku liczba głosicieli przekroczyła 1000 osób.
Rozwój działalności W 1990 roku Sąd Najwyższy Suazi wydał wyrok na korzyść Świadków Jehowy, nakazując zwrócenie im domów i pól. W 1999 roku przekroczono liczbę 2000 głosicieli.
2 września 2005 roku Sąd Apelacyjny nakazał przywrócenie możliwości brania udziału w zajęciach szkolnych w Lomahasha dzieciom Świadków Jehowy, wyrzuconym rok wcześniej ze szkół za odmowę uczestniczenia w modlitwie szkolnej. 11 listopada ten sam sąd wydał wyrok na korzyść Świadków Jehowy, którzy odmówili noszenia tradycyjnej żałoby.
W 2007 roku liczba głosicieli wynosiła 2579 osób, cztery lata później – 3059, w 2013 roku – 3133, a w roku 2020 – 3362.
28 czerwca 2020 roku Geoffrey Jackson, członek Ciała Kierowniczego, ogłosił w nagranym wcześniej przemówieniu wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku suazi. W związku z pandemią COVID-19 zorganizowano specjalne zebrania w trybie wideokonferencji.
Zebrania zborowe i kongresy odbywają się w języku suazi, angielskim, portugalskim i suazyjskim migowym.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Rocznik Świadków Jehowy: 1994–2017
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chrześcijaństwo w Eswatini Eswatini