Łączka (pot. t. Łącka Góra, również Łącka Wydma) – wzniesienie wydmowe o zmiennej wysokości w zależności od pory roku, sięgające średnio od 30 m n.p.m.N-33-47-D-d-1 (Białe Góry). Mapa topograficzna Polski 1:10 000. Warszawa: Główny Geodeta Kraju, 2002. do nawet 42 m n.p.m. zlokalizowane na Mierzei Łebskiej, na Wybrzeżu Słowińskim, położone w woj. pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino. Łączka znajduje się w Słowińskim Parku Narodowym w ekosystemie tzw. ruchomych wydm. Wydma Łącka uznawana jest za najwyższą ruchomą wydmę w Polsce oraz drugą najwyższą wydmą ogólnie, zaraz po Wielbłądzim Grzebiecie, wydmą o stałej wysokości sięgającej 49,5 m n.p.m.
Do 1945 r. stosowano niemiecką nazwę Lontzken BergArkusz 1270 Leba-See. W: Topografische Karten (Meßtischblätter) 1:25 000. Das Reichsamt für Landesaufnahme, 1936.. W 1955 r. wprowadzono urzędowo polską nazwę ŁączkaZarządzenie nr 364 Prezesa Rady Ministrów z dnia 29 listopada 1955 r. (, s. 1901).
Zobacz też Łączka
Przypisy
Kategoria:Wybrzeże Słowińskie Kategoria:Wzniesienia Polski Kategoria:Czołpino