mały| Schemat ikonoskopu Zworykina z 1931 r. mały|220px|Ikonoskop w ekspozycji Narodowego Muzeum Techniki w Pradze (Czechy) Ikonoskop – rodzaj lampy analizującej, do przetwarzania obrazu na sygnały elektryczne. Lampa ta składa się z bańki próżniowej, w której znajduje się światłoczuła mozaika. Jest to w istocie płytka mikowa, na której osadzone są (izolowane elektrycznie od siebie) cząstki (tzw. ziarna) srebra pokryte warstwą cezu, dzięki któremu każda z tych cząstek stanowi element fotoelektryczny. Tylna strona płytki mikowej pokryta jest warstwą srebra, stanowiącą elektrodę sygnałową. Lampa ta zawiera również działo elektronowe ustawione pod pewnym kątem w stosunku do powierzchni mozaiki. W lampie tej obraz optyczny rzutowany na mozaikę (warstwę światłoczułą) wybija z niej elektrony powodując powstanie równoważnego obrazu potencjałowego. Wybieranie poszczególnych elementów tego obrazu odbywa się za pomocą strumienia elektronów, uzyskiwanego za pomocą działa elektronowego. Historycznie jest to pierwszy w pełni udany przetwornik do kamer telewizji elektronicznej, opracowany około 1930 roku przez Władimira Kosmę Zworykina. Wynalazek ten wyparł stosowane wcześniej systemy telewizji mechanicznej.
Zobacz też superikonoskop ortikon superortikon
Bibliografia Bernard Buśko Vademecum zastosowania elektroniki, Wyd. MON, Wydanie III, Warszawa 1973
Linki zewnętrzne Opis lamp stosowanych w kamerach TV, w tym ikonoskopu
Kategoria:Technika telewizyjna Kategoria:Lampy elektronowe