thumb|Grób Ireny Nowakowskiej na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie Irena Sara Nowakowska, z domu Hurwic (ur. 28 listopada 1912 w Warszawie, zm. 25 lutego 2006 w Warszawie) – polska socjolog żydowskiego pochodzenia, uczennica Stefana Czarnowskiego.
Życiorys Urodziła się w rodzinie żydowskiej jako Sara Hurwic. Ukończyła studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas studiów była członkinią Koła Socjologii Pozytywnej. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczęła pracę na Uniwersytecie Warszawskim. Pod kierunkiem Stanisława Ossowskiego prowadziła badania terenowe m.in. nad tożsamością i więzią społeczną ocalałych z Holokaustu Żydów. Była także profesorem w Instytucie Filozofii i Socjologii Polskiej Akademii Nauk.
Specjalizowała się w socjologii wychowania. W 1981 roku uzyskała tytuł profesora. Od 1957 była członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego.
Od 1952 jej mężem był socjolog Stefan Nowakowski.
Pochowana jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 2)Grób Ireny Nowakowskiej w bazie danych Cmentarza Żydowskiego przy ul. Okopowej w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Antoni Sułek, Irena Nowakowska – ostatnia z rodu Stefana Czarnowskiego, Kultura i Spoleczenstwo (Culture and Society) 2006, vol. 50, nr 3, str. 201-208 Małgorzata Melchior, Irena Nowakowska (28 listopada 1912 – 25 lutego 2006, Studia Socjologiczne 2/2006 (nr 181)
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pracownicy Instytutu Filozofii i Socjologii PAN Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Woli w Warszawie Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2006