Konstantin Dmitrijewicz Kawielin (, ur. 4 listopada 1818, zm. 5 maja 1885) – rosyjski historyk, prawnik, i socjolog, określany czasem jako główny architekt wczesnego rosyjskiego liberalizmu.
Życiorys Ukończył prawo na Uniwersytecie Moskiewskim. W latach 1857–1861 był profesorem Imperatorskiego Uniwersytetu Petersburskiego. Wykładał również w Aleksandrowskiej Wojskowej Akademii Prawniczej. W latach 40. XIX wieku był blisko związany z Granowskim i Hercenem i podzielał poglądy tzw. „zapadników”. Pod koniec lat 50. zbliżył się do słowianofilów. W latach 1860–1880 występował przeciw materializmowi w psychologii i etyce. Pod wpływem Hegla ujmował historię Rosji jako proces stopniowego rozkładu wspólnot rodowych i zastępowaniu ich przez porządek prawno-państwowy.
Wybrane publikacje Zadaczi psichołogii (1872) Zadaczi etiki (1884) Wzgład na juridiczeskij byt Driewniej Rossii (Rzut oka na formy prawne Starej Rusi, 1847)
Przypisy
Bibliografia .
Kategoria:Rosyjscy prawnicy Kategoria:Rosyjscy socjolodzy Kategoria:Rosyjscy historycy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Aleksandrowskiej Wojskowej Akademii Prawniczej Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1885