thumb|Stacja gołębi pocztowych 2 Pułk Łączności (2 płącz) – oddział łączności Wojska Polskiego II RP.
Historia pułku 2 pułk łączności stacjonował na terenie trzech okręgów korpusów: V, VI i X.
W czerwcu 1924 roku została wprowadzona nowa organizacja pokojowa wojsk łączności, w ramach której rozformowano 3 pułk łączności i sformowano pułk radiotelegraficzny. Ze składu pułku został wyłączony II batalion radiotelegraficzny i kadra kompanii zapasowej tegoż batalionu. Obie jednostki stacjonujące w Żurawicy zostały włączone w skład pułku radiotelegraficznego. Dotychczasowy dowódca II batalionu radiotelegraficznego kpt. łącz. inż. Kazimierz Goebel został przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego, natomiast pełniący obowiązki komendanta kadry kompanii zapasowej por. łącz. Józef Chebda został przeniesiony do pułku radio.
19 maja 1927 roku Minister Spraw Wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski ustalił i zatwierdził dzień 29 czerwca, jako datę święta pułkowegoDz. Rozk. MSWojsk. Nr 16 z 19 maja 1927 roku, poz. 174..
Organizacja pokojowa pułku w 1923 roku Organizacja pokojowa pułku w 1923 roku dowództwo pułku w Jarosławiu V batalion telegraficzny VI batalion telegraficzny X batalion telegraficzny II batalion radiotelegraficzny w Żurawicy kadra kompanii zapasowej V batalionu telegraficznego w Krakowie kadra kompanii zapasowej VI batalionu telegraficznego we Lwowie kadra kompanii zapasowej X batalionu telegraficznego w Żurawicy kadra kompanii zapasowej II Batalionu Radiotelegraficznego w Żurawicy 2 specjalna kompania telegraficzna pluton lokalny telegraficzny stacja gołębi pocztowych w Krakowie stacja gołębi pocztowych we Lwowie stacja gołębi pocztowych w Żurawicy W skład dowództwa wchodził sztab i sekcja administracyjno-taborowa. Ponadto przy dowództwie pułku funkcjonował warsztat i skład techniczny.
Dowódca pułku podlegał bezpośrednio szefowi wojsk łączności Okręgu Korpusu Nr X. Dowódcy pułku podlegali bezpośrednio dowódcy batalionów telegraficznych i dowódca batalionu radiotelegraficznego oraz dowódcy kompanii telegraficznych specjalnych. W sprawach wyszkolenia i technicznych dowódca pułku miał dwóch pomocników: oficera telegrafii i oficera telegrafii. Ponadto we wszystkich sprawach, a w szczególności sprawach administracyjnych, pomocnikiem dowódcy pułku był jego zastępca.
Kadry kompanii zapasowych telegraficznych i kadra kompanii zapasowej radiotelegraficznej składały się z dowództwa kadry, magazynu okręgowego, warsztatu okręgowego i sekcji taborowej. Do każdej kadry została przydzielona, pod względem ewidencyjnym stała stacja gołębi pocztowych. Komendant kadry, pod względem służbowym, podlegał dowódcy okręgu korpusu, na obszarze którego kadra stacjonowała. Z dowódcą pułku komendant kadry „pozostawał w ścisłym porozumieniu”. Dowódca pułku i dowódca batalionu miał prawo inspekcjonowania kadry, po uprzednim poinformowaniu o tym dowódcy okręgu korpusu.
Kadra 2 Pułku Łączności Dowódcy pułku mjr łącz. Andrzej Stręk (p.o. 1923 – VI 1924 → dowódca I baonu) ppłk łącz. Zenon Nosowicz (VI 1924 -IV 1929 → dowódca 3 Grupy Łączności) ppłk łącz. Stefan Franciszek Popiel (od IV 1929) ppłk Gustaw Ferdynand Ombach
Zastępcy dowódcy pułku mjr łącz. Stefan Franciszek Popiel (29 V 1923 – VI 1924 → kwatermistrz) ppłk łącz. Zygmunt Zygmuntowicz (VI – XII 1924) mjr / ppłk łącz. dr Józef Seruga (I 1925 – VI 1926 → szef łączności DOK V) mjr łącz. Stefan Franciszek Popiel (1928 – IV 1929 → dowódca pułku) ppłk łącz. Wacław Świętochowski (od VII 1929)
Kwatermistrzowie mjr łącz. Stefan Franciszek Popiel (od VI 1924)
Dowódcy V baonu kpt. łącz. Leon Antoni Wysocki (od VI 1924)
Dowódcy VI baonu kpt. łącz. Józef Barycki (p.o. od 29 V 1923)
Dowódcy X baonu kpt. łącz. Edward Wolski (1923)
Komendanci kadry kompanii zapasowej V baonu kpt. łącz. Wiktor Jakub Bernacki (1923)
Komendanci kadry kompanii zapasowej VI baonu kpt. łącz. Franciszek Maksymilian Jaeschke (1923)
Komendanci kadry kompanii zapasowej X baonu por. łącz. Alfred Kurmański (1923)
Oficerowie ppłk łącz. Teofil Mazur (nadetatowy) mjr łącz. Stanisław Rausz (dowódca II batalionu 1927-1929) mjr łącz. Jan Kaczmarek mjr łącz. inż. Antoni Krzyczkowski kpt. łącz. adiutant sztabowy Zdzisław Jarosz-Kamionka por. łącz. Florian Cerkaski ppor. rez. łącz. Stanisław Wajda
Odznaka pułkowa
14 lipca 1928 Minister Spraw Wojskowych, marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 2 płączDz. Rozk. MSWojsk. Nr 18 z 14 lipca 1928 roku, poz. 211.. Odznaka o wymiarach 40x40 mm ma kształt srebrnego równoramiennego krzyża pokrytego czarną emalią. W centrum niebieski medalion z cyfrą „2” w srebrnym wieńcu. Między ramionami srebrne błyskawice. Krzyż nałożony jest na złoconą tarczę słoneczną. Odznaka oficerska, trzyczęściowa, wykonana w srebrze, emaliowana. Wykonawcą odznak byli Zjednoczeni Grawerzy z Warszawy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wojsko Polskie II Rzeczypospolitej w Jarosławiu Kategoria:Pułki łączności II Rzeczypospolitej