mały|Pierwsza strona czeskiej konstytucji Konstytucja Republiki Czeskiej () została uchwalona 16 grudnia 1992 roku i przyjęta przez parlament w dniu 1 stycznia 1993 roku. Nowa konstytucja zastąpiła na terytorium Republiki Czeskiej starą konstytucję czechosłowacką pochodzącą z 1960 roku. Konstytucja jest podzielona na 8 rozdziałów. Ósmy z nich jest poświęcony sprawom wewnętrznym oraz rządowi Czech.
Podział Konstytucji Część 1 (Artykuły 1-14) Pierwsze artykuły wprowadzają w zawartość konstytucji. Oprócz tego już na początku konstytucji jest zapis gwarantujący podstawowe prawa człowieka i wolności. W pierwszych artykułach umieszczono zapis o prawie międzynarodowym, które jest włączone do czeskiego prawa. Końcowe artykuły pierwszej części poświęcone są także: stolicy państwa, symbolom narodowym oraz zasadom obywatelskim Część 2 (Artykuły 15-53) Część ta jest poświęcona władzy ustawodawczej. Konstytucja ustanawia dwuizbowy parlament czeski, w skład którego wchodzi Izba Poselska oraz Senat. Część 3 (Artykuły 54-80) Część 3 jest poświęcona władzy wykonawczej, którą dzieli prezydent oraz rząd przewodzony przez premiera. Część 4 (Artykuły 81-96) Konstytucja powołuje do życia Sąd Konstytucyjny oraz Sąd Najwyższy. Część 5 (Artykuł 97) Konstytucja powołuje Najwyższą Izbę Kontroli. Część 6 (Artykuł 98) Konstytucja powołuje Czeski Bank Narodowy. Część 7 (Artykuły 99-105) Część 7 jest poświęcona samorządom terytorialnym oraz innym organizacjom, które działają niezależenie w regionach. Część 8 (Artykuły 106-113) Część 8 jest poświęcona ogólnemu prawu wewnętrznemu. Uregulowano w niej m.in. sprawy zmiany nazwy państwa, zasad prawnych oraz przepisów wykonawczych. Rząd jest zobowiązany do stania na straży przestrzegania konstytucji w sytuacjach, kiedy jest to konieczne oraz do zagwarantowania czeskim obywatelom podstawowych praw i wolności.
Zobacz też Sąd Konstytucyjny Czech
Linki zewnętrzne Oficjalny tekst konstytucji Konstytucja [... z 1992 r.. – Warszawa, 2011. Biblioteka Sejmowa]
Kategoria:Prawo w Czechach Czech