Licentia poetica, także: licencja poetycka, swoboda poetyckaAlojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wyd. III, s. 387, Poznań–Warszawa–Lublin, Księgarnia św. Wojciecha, 1958 – wyrażenie pochodzące z łaciny; oznacza wolność twórczą i poetycką, dopuszczającą odstępstwa od zasad gramatyki, szyku wyrazów i zwykłego sposobu wyrażania myśli.
Zasada ta dopuszcza w twórczości literackiej maksymalną swobodę, np. tworzenie na potrzeby danego utworu innowacji słownych, stosowanie nigdzie indziej niespotykanych form wyrazowych czy też szczególne dopasowanie szyku wyrazów dla uzyskania efektu metrycznego bądź rytmicznego. W szerszym znaczeniu może chodzić o naruszenie poprawności merytorycznej przekazu, w tym wierności w opisie faktów historycznych.
Terminem licentia poetica po raz pierwszy posłużył się Lucjusz Anneusz Seneka.
Zobacz też funkcja poetycka języka styl artystyczny
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literaturoznawstwo Kategoria:Zwroty łacińskie