Wiktor Aleksandrowicz Sidiak (ros. Виктор Александрович Сидяк; ur. 21 listopada 1943 w Anżero-Sudżensku w obwodzie kemerowskim) – radziecki szablista, wielokrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.
Urodził się w Rosji, jednak dorastał na Ukrainie, a od 1970 trenował w Mińsku. Walczył lewą ręką, preferował agresywny styl walki.
Na igrzyskach olimpijskich w Meksyku w 1968 roku wspólnie z Umiarem Mawlichanowem, Markiem Rakitą, Władimirem Nazłymowem i Eduardem Winokurowem zdobył złoty medal drużynowo. W zawodach indywidualnych nie startował. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Monachium zwyciężył w turnieju indywidualnym. W finałach wygrał cztery z pięciu walk, wyprzedzając Węgra Pétera Maróta i Władimira Nazłymowa. Wraz z kolegami z reprezentacji zdobył także srebrny medal w zawodach drużynowych. Kolejne dwa medale wywalczył podczas igrzysk olimpijskich w Montrealu w 1976 roku. W zawodach indywidualnych był trzeci, plasując się za rodakami: Wiktorem Krowopuskowem i Władimirem Nazłymowem. Parę dni później wspólnie z Wiktorem Krowopuskowem, Władimirem Nazłymowem, Michaiłem Burcewem i Eduardem Winokurowem zwyciężył drużynowo. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980 roku, gdzie reprezentacja ZSRR w składzie: Wiktor Sidiak, Władimir Nazłymow, Wiktor Krowopuskow, Michaił Burcew i Nikołaj Alochin zdobyła złoty medal. Indywidualnie tym razem nie startował.
Podczas mistrzostw świata w Hawanie w 1969 roku wywalczył złoty medal w rywalizacji indywidualnej, wyprzedzając Węgrów: Jánosa Kalmára i Pétera Bakonyiego. Wspólnie z Markiem Rakitą, Władimirem Nazłymowem, Eduardem Winokurowem i Umiarem Mawlichanowem zwyciężył w zawodach drużynowych. W tej samej konkurencji zdobywał następnie złote medale na mistrzostwach świata w Ankarze (1970), mistrzostwach świata w Wiedniu (1971), mistrzostwach świata w Grenoble (1974), mistrzostwach świata w Budapeszcie (1975) i mistrzostwach świata w Melbourne (1979) oraz srebrny na mistrzostwach świata w Göteborgu (1973).
Równocześnie zdobył kolejne trzy medale indywidualnie: srebrny na mistrzostwach świata w Göteborgu w 1973 roku (za Włochem Mario Aldo Montano) oraz brązowe na mistrzostwach świata w Wiedniu w 1971 roku (za Włochem Michele Maffeim i Polakiem Jerzym Pawłowskim) i mistrzostwach świata w Grenoble trzy lata później (za Mario Aldo Montano i Wiktorem Krowopuskowem).
Odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy, medalem „Za pracowniczą wybitność” i medalem „Za pracowniczą dzielność”. Po zakończeniu kariery został trenerem, w latach 1994–2002 pracował we Włoszech, prowadząc między innymi Aldo Montano.
Starty olimpijskie Meksyk 1968 szabla drużynowo – złoto Monachium 1972 szabla indywidualnie – złoto szabla drużynowo – srebro Montreal 1976 szabla drużynowo – złoto szabla indywidualnie – brąz Moskwa 1980 szabla drużynowo – złoto
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1968 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1972 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1980 Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1970 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za pracowniczą dzielność” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za pracowniczą wybitność” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Radzieccy medaliści olimpijscy Kategoria:Radzieccy szermierze Kategoria:Rosyjscy trenerzy szermierki Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1968 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Szermierze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Zasłużeni Mistrzowie Sportu ZSRR