Frances the Mute – drugi album studyjny amerykańskiego progresywnego zespołu The Mars Volta, wydany w USA 1 marca 2005. Słowa utworów często przeskakują tu z hiszpańskiego na angielski; widać wyraźne wpływy jazzu oraz muzyki latynoskiej, szczególnie w utworze „L’Via L’Viaquez”. W pierwszym tygodniu płyta Frances the Mute sprzedała się w 123.000 egzemplarzy, a we wrześniu 2006 liczba ta wynosiła już 465.000 sztuk.

Oprawa graficzna powstała z ręki Storma Thorgersona, który stworzył również projekt okładki poprzedniej płyty – De-Loused in the Comatorium. Źródłem inspiracji okładki Frances the Mute były prawdopodobnie obrazy malarza surrealistycznego Renégo Magritte, który stworzył serię dzieł, przedstawiających osoby o twarzach zakrytych tkaniną. Okładka stanowi bezpośrednie nawiązanie do zagadki Publius Enigma związanej z zespołem Pink Floyd; na jednym z obrazków kierowcy w czerwonych kapturach (z utworu „High Hopes”) znajdują się na wzgórzu. Prawdopodobnie był to celowy zabieg ze strony zespołu.

Historia Inżynier dźwięku Jeremy Ward pracował wcześniej jako komornik i pewnego dnia na tylnym siedzeniu samochodu, który miał przejąć, znalazł pamiętnik. Zaczął go czytać i odnalazł w nim wiele podobieństw do swego własnego życia – np. jego autor również został adoptowany. Pamiętnik opowiadał o poszukiwaniu biologicznych rodziców przez jego autora – podczas którego natykał się na różnych ludzi, których imiona posłużyły za kanwę dla nazw wszystkich utworów z albumu Frances the Mute. Ward zmarł jeszcze przed wydaniem płyty.

Dźwięk Frances the Mute jest podobny do albumu The Mars Volta z 2003 – De-Loused in the Comatorium – w obu pojawiły się tajemnicze, wieloznaczne teksty, w dużym stopniu improwizowane przerywniki muzyczne oraz wielopoziomowa warstwa instrumentalna, przy czym wpływ rocka progresywnego jest bardziej widoczny na Frances the Mute niż na De-Loused in the Comatorium.

Inną cechą charakterystyczną Frances the Mute jest mnogość różnych poziomów w każdym z utworów. Przykładowo, „Cygnus...Vismund Cygnus” zaczyna się od cichych dźwięków gitary akustycznej, do których dołącza delikatny śpiew Cedrica Bixlera-Zavali. Następnie utwór przeradza się w chaotyczną hybrydę funku i metalu, przy czym Bixler-Zavala śpiewa czasami po hiszpańsku. Następnie utwór przechodzi w metrum 29/16 i pojawia się solo gitarowe, a później schodzi crescendo w stylu jazz fusion, po którym grany jest jam w 10/8. Na koniec utworu pojawia się potok ambientowych dźwięków okraszonych niezwykłymi efektami dźwiękowymi.

Lista utworów „Cygnus....Vismund Cygnus” – 13:02 „Sarcophagi” „Umbilical Syllables” „Facilis Descenus Averni” „Con Safo” „The Widow” – 5:51 „L’Via L’Viaquez” – 12:22 „Miranda That Ghost Just Isn’t Holy Anymore” – 13:10 „Vade Mecum” „Pour Another Icepick” „Pisacis (Phra-Men-Ma)” „Con Safo” „Cassandra Gemini” – 32:32 „Tarantism” „Plant a Nail in the Navel Stream” „Faminepulse” „Multiple Spouse Wounds” „Sarcophagi”

Uwagi dodatkowe „Cygnus” to po łacinie „łabędź”; istnieje konstelacja o takiej nazwie. „Facilis Descenus Averni” to po łacinie „Łatwe zejście do Piekła”. Tytuł utworu „L’Via L’Viaquez” został wydrukowany z błędem jako „L’ Via L’ Viaquez” na spisie utworów „Frances the Mute”. „Vade Mecum” to po łacinie „Chodź Ze Mną”.

Dodatkowa płyta DVD w wersji japońskiej „Frances the Mute” – 14:36 (tylko audio) „In Thirteen Seconds” „Nineteen Sank, While Six Would Swim” „Five Would Grow and One Was Dead” „Drunkship of Lanterns (live)” „Cicatriz ESP (live)” „Televators (live)”

Skład Omar Rodríguez-López – gitara, produkcja Cedric Bixler-Zavala – wokal Jon Theodore – perkusja Isaiah Ikey Owens – organy Juan Alderete – gitara basowa Marcel Rodríguez-López – instrumenty perkusyjne Flea – trąbka na „The Widow” I „Miranda, That Ghost Just Isn’t Holy Anymore” John Frusciante – pierwsze dwie solówki gitarowe na „L’Via L’Viaquez” Larry Harlow – fortepian, clavinet na „L’Via L’Viaquez” i „Cassandra Gemini” Lenny Castro – dodatkowy podkład perkusyjny Adrián Terrazas-González – saksofon tenorowy oraz flet na „Cassandra Gemini” Salvador (Chava) Hernandez – trąbka Wayne Bergeron – trąbka Randy Jones – tuba Roger Manning – fortepian Nicholas Lane – puzon William Reichenbach – puzon basowy David Campbell – aranżacja instrumentów smyczkowych Larry Corbett – wiolonczela Suzie Katayama – wiolonczela Skrzypce: Fernano Moreno Erick Hernandez Diego Casillas Ernesto Molina Joel Derouin Roberto Cani Mario De Leon Peter Kent Josefina Vergara Żaby z gatunku Coquí z Puerto Rico

Single „The Widow” (2005) „L’Via L’Viaquez” (2005)

Listy tygodniowe +2005KrajListaPozycjaAustraliaAustralian Charts9AustriaAustrian Charts43BelgiaUltratop (Flandria)13Ultratop (Walonia)70FrancjaLes Charts71HiszpaniaSpanish Charts80HolandiaDutch Charts34KanadaBillboard Canadian Albums 6NiemcyOffizielle Deutsche Charts 23NorwegiaVG-lista 1Nowa ZelandiaNew Zealand Charts21Stany ZjednoczoneBillboard 2004SzkocjaScottish Albums Chart21SzwajcariaSchweizer Hitparade81SzwecjaSwedish Charts12Wielka BrytaniaUK Albums Chart 23UK Vinyl Albums Chart28WłochyItalian Charts21

Uwagi

Przypisy

Bibliografia „Frances the Mute” na Acclaimed Music

Kategoria:Albumy The Mars Volta Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2005 Kategoria:Albumy Gold Standard Laboratories Kategoria:Albumy Universal Music Group Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Omara Rodrígueza-Lópeza Kategoria:Albumy koncepcyjne Kategoria:Opery rockowe