Frederic Henry Lewey, Fritz Jakob Heinrich Lewy (ur. 28 stycznia 1885 w Berlinie, zm. 5 października 1950 w Pennsburgu) – niemiecko-amerykański lekarz neurolog i neuropatolog żydowskiego pochodzenia. W latach 20. XX wieku opisał zmiany neuropatologiczne, znane do dziś jako ciała Lewy’ego, charakterystyczne dla choroby Parkinsona i otępienia z ciałami Lewy’ego.
Życiorys Urodził się w Berlinie jako syn lekarza, radcy sanitarnego Heinricha Lewy’ego (1847–1916) i Anny Lewy, z domu Milchner (1864–1947). Ukończył Friedrichwerdersches Gymnasium w Berlinie. Studiował medycynę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie w ZurychuMatrikeledition der Universität Zürich. W Zurychu pracował naukowo w Instytucie Mózgu u Constantina von Monakowa. W latach 1907 i 1908 prawdopodobnie działał w Instytucie Fizjologicznym w Berlinie wspólnie z Maxem Lewandowskym. W latach 1908 do 1910 w Instytucie Fizjologii Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu u Karla Hürthlego. W 1910 roku w Berlinie otrzymał tytuł doktora medycyny. Od 1910 do 1912 zajmował się histopatologią w Laboratorium Neuropsychiatrycznym w Zurychu, a od 1912 do 1914 w Laboratorium Neuropsychiatrycznym we Wrocławiu pod kierunkiem Aloisa Alzheimera. Podczas I wojny światowej służył jako lekarz wojskowy w Turcji. Od 1919 roku jako neurolog w II Klinice szpitala Charité, gdzie współpracował z Oppenheimem i Cassirerem. W 1921 otrzymał tytuł Privatdozenta, w 1923 profesora. W 1932 roku został dyrektorem Instytutu Neurologicznego w Berlinie. Niedługo potem, 1 czerwca 1933, z powodu żydowskiego pochodzenia, został zwolniony ze stanowiska. Zdecydował się emigrować i latem 1933 roku wyjechał z żoną i matką do Wielkiej Brytanii. W 1934 emigrował ponownie, do Stanów Zjednoczonych. Początkowo pracował w University of Pennsylvania School of Medicine pod kierunkiem Charlesa Harrisona Fraziera. Od 1943 do 1946 w amerykańskiej armii w stopniu podpułkownika i jako konsultant neurologii przy naczelnym lekarzu wojskowym.
Zmarł nagle, 5 października 1950, w swoim domu letnim w Pennsburgu; przyczyną śmierci był zawał serca. Pochowany jest razem z żoną na kwakierskim cmentarzu Haverford Friends Memorial Ground. Wspomnienia pośmiertne napisali m.in. Spiegel, Winkelman i Kuhlenbeck.
Większość biograficznych artykułów na temat Lewy’ego powstało za sprawą neurologa Bernda Holdorffa z BerlinaHoldorff B: Friedrich Heinrich Lewy (1885-1950) – Initiator der Erforschung der Parkinson-Krankheit. W: Nissen G., Badura F. (Hrsg.): Schriftenreihe der Deutschen Gesellschaft für Geschichte der Nervenheilkunde, Band 7. Würzburg: Königshausen und Neumann, 2001 Holdorff B, Neumärker KJ: Die Geschichte des von F.H. Lewy 1932 gegründeten Neurologischen Instituts in Berlin. W: Nissen G., Holdorff B. (Hrsg.): Schriftenreihe der Deutschen Gesellschaft für Geschichte der Nervenheilkunde, Band 8. Würzburg: Königshausen und Neumann, 2002 .
Dorobek naukowy Lewy jako pierwszy zajmował się neuropatologią choroby Parkinsona. W latach 1912 i 1913 opisał zmiany neuropatologiczne, przez Tretiakowa nazwane ciałkami Lewy’ego. Wspólnie ze studentem medycyny L. Tiefenbachem zaobserwował podobny obraz neuropatologiczny w przypadkach zatrucia tlenkiem manganu i przedstawił doświadczalny model parkinsonizmu u królika.
Wybrane prace Die Grundlagen des Koordinationsmechanismus einfacher Willkürbewegungen. Vorläufige Mitteilung. (1920) Die experimentelle Manganoxid-Encephalitis und ihre sekundäre Autoinfektion. (1921) Die Lehre vom Tonus und der Bewegung. Monographien aus dem Gesamtgebiete der Neurologie und Psychiatrie, Berlin, H. 24. Berlin, 1923. Die multiple Sklerose des Gehirns und Rückenmarks. Urban & Schwarzenberg, 1924 Liquorbefunde bei Spontan- und Impfencephalitis der Laboratoriumstiere. (1926) Die Oblongata und die Hirnnervenkerne. Handbuch der normalen und pathologischen Physiologie 10. Berlin, 1927. Die Biologie der Person: ein Handbuch der allgemeinen und speziellen Konstitutionslehre. Urban & Schwarzenberg, 1931 Die Entstehung der Einschlußkörper und ihre Bedeutung für die systematische Einordnung der sogenannten Viruskrankheiten. (1932) Historical introduction: The basal ganglia and their diseases. Trans Am Neurol Assoc 20, ss. 1–20 (1942)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Zurychu Kategoria:Amerykanie pochodzenia żydowskiego Kategoria:Amerykańscy neurolodzy Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Niemieccy neurolodzy Kategoria:Niemieccy Żydzi Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli na zawał serca Kategoria:Zmarli w 1950