Alojzy Janowicz herbu Radwan (ur. 1792 (1793) w Zaosiu lub Nowogródku, zm. 1849 we Francji) – polski wojskowy, podpułkownik, dowódca 13. Pułku Ułanów, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Uczestnik kampanii napoleońskiej od 1812. Razem z korpusem Charlesa Lallemanda znalazł się w Danii.
Do kraju powrócił w 1814 i wstąpił do 3. Pułku Ułanów Królestwa Kongresowego. W czasie powstania listopadowego służył w korpusie gen. Henryka Dembińskiego. Z 13 Pułkiem dotarł do Warszawy. Prowadził boje osłonowe w dorzeczu Wisły i Bugu. Wraz z gen. Maciejem Rybińskim przeszedł do Prus.
Po upadku powstania wyemigrował do Francji. Od 1837 członek Zjednoczenia Emigracji Polskiej.
Otrzymał dyplom Dobrze Zasłużonego Ojczyźnie. Odznaczony Krzyżem Złotym (16 marca 1831) i Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (17 września 1831).
Pochowany na Cmentarzu Montmartre.
Bibliografia Polacy pochowani na cmentarzu Montmartre oraz Saint-Vincent i Batignolles w Paryżu, praca zbiorowa pod red. Andrzeja Biernata i Sławomira Górzyńskiego, Warszawa 1999
Kategoria:Działacze Wielkiej Emigracji Alojzy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari (powstanie listopadowe) Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Montmartre w Paryżu Kategoria:Polscy uczestnicy wojen napoleońskich Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1849